‘Postlopen, werk en sporten tegelijk’

Redacteur Fokke Wester ontmoette op de Hoofdbrug in Gorredijk de postbodes Greta de Bruin (57) en Willeke Blaauwbroek (50), beiden wonend in Gorredijk

Hoe lang werkt u al bij de post?

GdB: Vanaf 2011.

En jo?

WB: Al tsien jier.

Wêrom wurkje jim?

WB: Fyn ik moai, ik fyn dit in moai berop. Lekker bûten, lekker frij.

Jo dogge allinnich de besoarging?

WB: Ja. Ik doch allinnich de besoarging.

Dus jim geane moarns nei it postkantoar...

WB: Nei it depot. De post wurdt op it depot brocht.

En moatte jim dan ek noch sorteare?

WB: Nee, sorteare gebeurt yn Hearrenfean. Wy besoargje allinnich mar.

It wurdt dus yn Hearrenfean al op postkoade en sa lein en dan wurdt it hjir brocht. Jo komme by it depot en dan krije jo de folle fytstassen mei.

WB: Alles sit yn'e tas en dan besoargje.

En dan ha jo in fêste wyk.

WB: Wy ha fêste wiken faak, mar dat wikselt wolris.

Altyd yn Gordyk?

WB: Altyd yn Gordyk, ja.

En hoe lang binne jo dêr dan mei dwaande?

WB: Dat leit der oan welke route jo ha. De iene route is twa oeren, de oare route is trije oeren, it is mar krekt welke route jo hawwe.

Jim ha per dei ien route, dus dan wurkje jim trije oerkes per dei.

WB: Ja, ja, klopt.

En meie jo dan sels witte wannear? Of moat dat foar in bepaalde tiid?

WB: Ja, dat moat foar seis oere. En de post is hjir meastal om healwei ienen, ien oere. Dus dan kinne wy begjinne. En de tiid meist sels witte, as mar foar seizen alles besoarge wurdt.

Okee. En u woont hier ook in Gorredijk. U bent niet een geboren Gorredijkster, waar komt u oorspronkelijk vandaan?

GdB: Uit het Gooi.

Aha, u bent bekend van radio en televisie.

GdB: Haha, zoiets ja. Nou ja, dat valt wel mee.

Hoe bent u hier terecht gekomen?

GdB: Nou, daar zit een heel lang verhaal aan vast. Het is het lot eigenlijk geweest, laat ik het zo maar zeggen.

Hoe lang woont u hier al?

GdB: Ik woon hier nou vanaf 2010.

Toen bent u dus al vrij vlot bij de post gekomen.

GdB: Ja, ik ben in Heerenveen begonnen.

Op het sorteercentrum.

GdB: Nee, ook gewoon lopen.

En toen woonde u al in Gorredijk?

Nee. Toen woonde ik daar eerst even. Toen ben ik naar Akkrum gegaan, ben ik ook de post gaan lopen daar. En nou ben ik hier.

En overal waar u komt wonen gaat u de post bezorgen.

GdB: Nou ja, ik hoop hier wel te blijven.

U heeft ook zo'n wijk die twee tot drie uur duurt?

GdB: Ja, twee uurtjes.

Wat is daar leuk aan?

GdB: Ik vind het gewoon heerlijk om buiten te zijn. En de sociale contacten met andere mensen.

Ja? U komt alleen maar spullen in de brievenbus doen en dan gaat u weer weg, natuurlijk.

GdB: En toch kom je wel mensen tegen waarmee je een bepaalde klik krijgt, daar praat je mee.

Die staan dan te wachten bij de brievenbus?

GdB: Nee, nee, nee, nee. Die staan toevallig gewoon buiten dan, of dingen in de tuin doen.

En u maakt dan echt even een praatje.

GdB: Ja.

Dat kost u wel tijd. En dat gaat dan van uw eigen tijd af.

GdB: Het zijn maar kleine praatjes, die je maakt, hè? Als het te lang duurt, dan houdt het op.

Je gaat er niet zitten theedrinken.

GdB: Dat kan niet, nee, dat gaat niet op.

Doet u het ook op tijd?

GdB: Ja, je moet wel, eh...

U krijgt betaald voor die wijk, natuurlijk. Niet voor hoe lang u er over doet.

GdB: Nou... jawel. Je krijgt een bepaalde tijd daarvoor. Eigenlijk moet je het in die tijd redden.

Maar kijken ze dan ook hoeveel post er op die dag is?

GdB: Ja, ze kijken wel, maar dat moet je zelf bijplussen.

Dus voor die wijk staat dan die bepaalde tijd en als het langer duurt is dat je eigen tijd.

GdB: Nou nee, dan mag je gewoon bijplussen. En dan krijg je dat wel. Maar ze moeten bepaalde, ja, hoe noem je dat...

WB: It moat wol reedlik wêze.

Maar als u vier keer met mensen hebt staan praten, dan kunt u dat er zelf afhalen. U hoeft niet te klokken.

GdB: Nou ja, je kan pauze instellen, hè? Als je denkt van nou, het gaat wel even duren, dan druk ik pauze in...

Oh, het wordt bijgehouden op een apparaatje? Jullie hebben nou een apparaatje bij je?

GdB: Een app. En daarmee moet je alles doen.

Fielt dat ek hiel kontrolearderich, dat se jo sa yn'e gaten hâlde? Kinne se ek presiis sjen wêr't jo binne?

WB: Ja, folgens my wol.

Der sit GPS op.

WB: Ja, as jo de GPS oan ha, dan kinne se jo folgje, ja. Mar se belje noait, of sa, hear.

Mar se hâlde jo wol echt yn'e gaten.

WB: Ja, ach, ja, ik ha net it idee...

Dat fine jo net in bedriging.

WB: Nee. Ik ha der gjin lêst fan. Ik doch gewoan myn wurk.

Mar wurde jim der wolris op oansprutsen, dat jim route te lang duorre hat.

WB: Nee, se ha my noait belle, dêroer.

It is mear in kontrôle.

WB: Ja. As se minsken net fertrouwe, as se fine dat it wol sneller kin, dan geane se der miskien wol achteroan. Mar ik ha der noait lêst fan.

Ik hie lêsten hjir op'e brêge in postboade, dy hie it hiel lang dien. Dy fûn it berop fan no mar neat mear: Se smite mar wat folders troch de bus, sei er.

WB: Oh ja, dat haw ik lêzen.

Mar wat fine jo dêrfan? Dy postboades wurken fan moarns betiid oant jûns let.

GdB: Tot heel laat?

Ja die waren de hele dag postbode. Jullie doen het twee, drie uurtjes.

GdB: Ja, het is niet meer. Het volume is gewoon heel weinig nog. Dat is gewoon jammer.

Gebruikt u zelf ook E-mail?

GdB: Ik heb wel E-mail, ja. Maar ik stuur nog wel kaartjes. Dat vind ik wel leuk, met kerst, en met verjaardagen. Dat doe ik nog wel.

Het is ook uw vak, natuurlijk.

GdB: Ja, ik moet wel een beetje de mensen aan het werk houden. Ja toch?

Elk kaartje betekent dat iemand er een loop voor moet maken.

GdB: Nou ja, precies. Ik heb ook een vrouwtje in mijn wijk, die wil alleen maar kaartjes sturen. Die vindt het verschrikkelijk, want die heeft geen computer. Maar goed, wat doe je dan.

Maar blijft het wel, kaartjes sturen, of verdwijnt het helemaal.

GdB: Ik denk dat er toch wel wat blijft. Ja, ik denk het wel.

WB: Foaral âlderen.

Mar âlderen geane dea, hin?

WB: Ja, presys, it wurdt wol minder.

Stjoere jo noch kaarten?

WB: Allinnich mei de kryst.

En sels dan dogge in protte minsken it al net mear.

WB: Nee, en jierdeis inderdaad net mear, dat giet fia Whatsapp, Facebook. Dat is de moderne tiid. Sa giet dat.

Mar dat betsjut wol dat dit berop minder wurdt. Froeger wie it in hiele dei, no noch twa oerkes.

WB: Ja, minder post, mar wy ha wol mear boekjes no, tydskriften, dat soart dingen. En pakjes. Sjineeske pakjes.

Sjineeske pakjes?

WB: Ja, út Hongkong. Ja, dêr wurdt in protte...

Minsken bestelle op de kompjûter yn Sjina.

WB: Hiel goedkeap spul en dat is no.... Dêr ha wy faak wol tsien pakjes fan yn'e tas sitten. Elke dei? Jim rinne elke dei?

WB: Ja, moandeis net.

It is wol in ferplichting, elke dei.

WB: Ja, mar dêr kieze jo foar.

Mar ha jim ek wolris gjin sin? It is no prachtich waar, mar as it begjint te reinen...

WB: Dan is it minder leuk. Ja, klopt, mar ja dat sit der tusken. Al falt it op himsels wol mei. Wy ha in moaie simmer hân, it wie prachtich waar en sa faak reint it folgens my ek net. En wy binne mar in pear oerkes op paad deis, hin?

Ast op Buienradar sjochst dat it fan ien oant twa oere reint, dan meist ek wachtsje oant de bui foarby is?

WB: Ja, as it mar foar seis oere klear is. Dat makket neat út.

Jim binne wol aardich fleksibel.

WB: Ja, dat makket neat út. Mar ja, as it reint, dan geane wy gewoan troch.

No binne jim kollega's. Kenne jim mekoar ek as kollega's?

GdB: Ja.

Want normaal heb je alleen je eigen wijk, dan gooi je de post in de bus en je gaat weer naar huis. Dit werk is niet iets wat je met anderen doet.

GdB: Nee, alleen op het depot waar je met zijn allen zit te wachten op de post.

En dan komen jullie allemaal al om zeven uur 's ochtends om gezellig samen te wachten.

GdB: Haha, nee hoor, rond half een zijn we daar meestal. En voor enen is het meestal wel binnen, de post.

Dus je zit een half uurtje samen te wachten en dat is al genoeg om echt collega's te worden.

GdB: Ja, volgens mij wel, ja.

En met hoeveel mensen bezorgen jullie hier in Gorredijk de post?

GdB: Acht, of tien?

En dat zijn allemaal vrouwen?

GdB: Nee, er zijn ook mannen bij.

Hoeveel?

GdB: Drie mannen.

Drie mannen en zeven vrouwen. Waarom doen vooral vrouwen dit werk?

GdB: Ja, omdat het maar een paar uurtjes is, denk ik, hè? De meest mannen willen vooral volop werken.

En een paar uurtjes is natuurlijk ook lekker. Heeft u verder ook werk?

GdB: Nee, ik niet. Gewoon huishouden.

Heeft u ook kinderen?

GdB: Nou, die zijn al het huis uit. Maar ik woon samen.

Dan is het huishouden ook niet een dagtaak meer.

GdB: Nee, dat valt wel mee.

Wat doet u de rest van de dag.

GdB: Ja, winkelen, computeren, doe ik graag.

mogelijkheden.

GdB: Ja. Dat is wel zo. Maar het zijn vooral de zaterdagen, eigenlijk, dan. Dan wil je wel eens weg. Doordeweeks maakt het me niet zoveel uit.

En jo?

WB: Ik ha noch ien dochter thús, dy wurd tafallich hjoed achttjin.

Lokwinske. Mar ien dochter is ek net sa drok mear, ha jo foar de rest ek noch bezigheden?

WB: Ja, dy rêdt har wol. Nee, ik ha fierder gjin, eh, ik fermeitsje my wol. Ik mei graach lêze, ik mei wol graach eefkes winkelje, en kompjûterje.

En dat postrinnen is dan gewoan in leuke ûnderbrekking fan de dei.

WB: Ja, fyn ik wol. Eefkes der út. Eefkes bûten wêze. Jo hoege net mear te sporten.

Ja, dat is ek sa. Se sizze datst oan in heal oere bewege deis genôch hast, dat helje jim maklik.

WB: Ja, ik fyts meastal. Ik ha in E-bike, en ik ha in fytsroute, foaral yndustry.

En u loopt vooral?

GdB: Klopt. Ik loop meer.

Echt straten met huizen. Dan krijgt u uw beweging elke dag ook wel.

GdB: Ja, vrij makkelijk. Dat is wel handig. Speelt ook wel mee, hoor.

Je bent gezond bezig, dus wat dat betreft is dit een ideale baan.

GdB: Ja, inderdaad, want anders ben je thuis en dan zit je meer te computeren als dat je wat doet.

Ja, ik ken dat. Je blijft er zo in hangen, in die computers.

GdB: Ja, dat is het moeilijke, hè?

En nou worden jullie dus gedwongen om hem uit te zetten.

GdB: Ja, het is net als een hond uitlaten, dan wordt je ook gedwongen. Alleen doe je het nu met de post.

En je hebt er een mooie fiets bij. Jo ha in echte Post-Bike.

GdB: Maar deze is van mijzelf.

Ah, ik dacht dat dat de officiële postfiets was, want hij heeft wel de kleuren van de post.

GdB: Ja, dat kwam zo uit, denk ik, bij de fietsenmaker, ik weet het niet.