Heldenmedaille voor redding uit ijskoude Drachtstervaart

Drachten

Sido van der Meulen en Martin Feringa hebben vanmiddag in het gemeentehuis de bronzen medaille ontvangen van de Maatschappij tot Redding van Drenkelingen. De Carnegiemedaille werd uitgereikt door burgemeester Tom van Mourik.

Een Carnegie medaille is bestemd voor personen die met gevaar voor eigen leven het leven van anderen hebben gered of dat hebben geprobeerd. Sido van der Meulen (24) en Martin Feringa (36) sprongen beiden in de koude Drachtstervaart, toen daar op maandag 30 januari 2017 rond half elf ‘s avonds een 62-jarige Drachtster met de auto het water was ingereden.

Krakend ijs

Van der Meulen en Feringa woonden op dat moment beiden aan het Moleneind, tegenover elkaar. Van der Meulen werd gealarmeerd door het lawaai van krakend ijs, terwijl hij tv zat te kijken. Feringa lag al in bed toen het ongeluk gebeurde. Van der Meulen zag vanuit huis de auto in het water drijven. De bestuurder was al uit de wagen geslingerd, maar kon maar amper het hoofd boven water houden.

,,Ik rende er heen en stond aan de kant te bellen met 112, maar het was al snel duidelijk, dat wordt hem niet. Toen heb ik mijn dikke trui en broek uitgedaan en ben in mijn onderbroek het water in gesprongen. Nee, op dat moment had ik het absoluut niet koud, dat kwam pas later’’, vertelt Van der Meulen. Hij hielp de bestuurder om boven water te blijven en toen even later ook Feringa het water insprong, konden ze samen de man op het dak van zijn eigen auto trekken. ,,Ik had de man beet, maar hij viel steeds terug in het water. Feringa riep ‘Gaat dit goed? Nee, riep ik, je moet me helpen. Toen sprong hij zo het water in.’’

Samen hielpen ze het slachtoffer het dak van de auto op en met hulp van omstanders en de politie lukte het vervolgens om de man met touwen en een ladder veilig op de wal te krijgen. Toen het slachtoffer in een ambulance wegreed, zat Van der Meulen achter in de politiewagen bij te komen. ,, Maar die verwarming kon mij niet warm krijgen. Toen hebben overburen mij meegenomen en onder de douche gezet.’’

Gekkenhuis

Diezelfde nacht heeft de Drachtster niet kunnen slapen en de volgende dagen was het een gekkenhuis, met een telefoon die roodgloeiend stond. Het is nu anderhalf jaar geleden, maar hij denkt er nog vaak aan, zegt Sido van der Meulen. Hij wist ook dat er achter de schermen gewerkt werd aan de medaille. ,,Maar ik wist niet eens dat zoiets bestond. Ik vond het wel heel mooi allemaal, zo’n oorkonde en een boek. Toch is het voor mij niet zo bijzonder, zoiets doe je gewoon.’’

Na de redding zijn er al veel meer auto’s de Vaart ingereden, maar nooit weer zoals toen. Meestal gaat het om auto’s die niet op de handrem of in de versnelling staan en bijna nooit zitten er nog mensen in. Wat de redding ook bijzonder maakte was de kou, stelt Van der Meulen. ,,Ik zei tegen de politie: die man heeft bloed. Nee, zeiden ze, dat ben jij. Ik had me gestoten en door de kou was het vel op veel plaatsen helemaal open. Ook het ijs waar ik doorheen moest zorgde voor flinke krassen. Maar op zo’n moment voel je niets, die adrenaline werkt heel sterk. Maar stel dat zoiets nu gebeurt, in die hitte, dan spreekt het toch minder aan.’’

Kok

Hoewel ze toen tegenover elkaar woonden, kenden Van der Meulen en Feringa elkaar destijds niet. Nu wel, hoewel Van der Meulen inmiddels al is verhuisd. Maar ze werken zelfs regelmatig samen. Beiden zijn namelijk kok. Feringa is chef in restaurant Binnen aan de Noordkade en Van der Meulen komt er geregeld werken als zzp’er. ,,Ik werk bij verschillende bedrijven, maar het gesprek met mijnheer Feringa verliep daarna toch wel wat vlotter. We hebben het er wel eens over, maar niet vaak. Meestal beginnen anderen er over. We maken ook gewoon veel lol samen. Maar het scheelt wel. Als ik hem nodig heb, weet wat ik aan hem heb. Ik vertrouw hem volledig.’’

Foto’s Harry van der Linde

Tekst: Fokke Wester