Veel dans in uitverkochte dansvoorstelling Human

Drachten

In schouwburg de Lawei was zaterdagavond al weer de zesde eindejaarsvoorstelling van Salvation Dance Centre. Dansstijlen zoals Afro Dance, Modern, Jazz, Breakdance, Streetdance, StreetJazz, Hiphop, (kleuter) ballet wisselden elkaar af. De dans waar ook veel mensen zich in konden herkennen was de floss dance. Deze grappige dans, momenteel populair bij jong en oud, kwam dan ook meer dan eens aan bod. ‘Maakt niet uit groot of klein, je mag er zijn. Jij bent uniek, wij zijn kostbaar!’ zo klonken de wijze woorden van de dansgroep Precious.

In de dansvoorstelling met als thema Human stond de mens, de meest kunstzinnige creatie ooit, centraal. Perfect bedacht en uniek in alle opzichten zo werd de mens omschreven in de aankondiging. Deze perfectie maar ook de diversiteit was zichtbaar in alle optredens van de verschillende dansgroepen in verschillende leeftijdscategorieën. Opmerkelijk was de veelkleurigheid waarmee tegelijkertijd de harmonie werd nagestreefd in dans maar ook in de totale interactie.

Ontspanning, bewondering, genieten van muziek en dans terwijl er stil wordt gestaan bij het leven, dat was het doel van de voorstelling. De avond was met zo’n 900 bezoekers van twee tot tachtig jaar oud helemaal uitverkocht. Het publiek genoot zichtbaar van intense en verrassende momenten. Elke dans hield een spiegel voor en was meer dan alleen een genot om naar te kijken.

Uniek was ook de samenwerking met gastartiest Dwight Dissels. Met name omdat dit de eerste keer was dat hij optrad bij een dansvoorstelling. Een bijzondere primeur dus. Hij gaf de drama en emotie van de dans een stem met liederen als Kleine jongen, Change will come en Zwijg maar. Het publiek werd meegenomen in de ontroerende songteksten die uit het leven gegrepen zijn. Voor ieder mens op zijn of haar eigen wijze herkenbaar. Extra verrassend was dat het publiek werd uitgenodigd om mee te zingen. ,,Ook voor degenen die niet kunnen zingen, grijp je kans.”

Omzien naar elkaar, zelfbeeld, maar ook de boodschap van geloof, hoop en liefde stonden centraal in verschillende dansuitvoeringen van stoere jongens en elegante meiden. Met dit spektakelstuk werd de mens van diverse kanten, mooi en minder mooi, belicht. Ziekte, pesten en het aangrijpende onderwerp mensenhandel werden ook onder de aandacht gebracht. Het was met name deze heftige en ontroerende dans die door middel van een speciaal gemaakte choreografie een diepe en onvergetelijke indruk achterliet.

Halverwege de avond deelde Gerard Hamstra een kort maar krachtige getuigenis. De afwisseling van diepgang en ontspanning maakte dat een boodschap met puurheid of met een knipoog werd overgebracht. Zoals in een ludieke mannendans waarbij jongemannen verkleed als hippe, flexibele opa’s op het toneel verschenen. De boodschap was dat de mens nooit te oud is om te leren, te zingen, plezier te maken en te dansen.

Het enthousiasme en de passie van de dansers had op iedereen een aanstekelijke uitwerking. Dit uitte zich in luid geklap en een juichend en swingend publiek. Daarnaast werden maatschappelijke problemen tegen het licht gehouden op een aansprekende en diepgaande manier. Zichtbaar in energieke, ingetogen, toegewijde dansen. Het effect was dat de toeschouwers hier en daar op het puntje van de stoel zaten maar ook dat de toon gezet was voor de rest van de avond. “Op naar de afterparty” klonk het dan ook in het publiek toen de voorstelling was afgelopen.

Kortom een fantastische sfeer van eenheid en een groot familiegevoel. De dansmoves van Dwight zelf konden natuurlijk ook niet ontbreken. Hij nam van de gelegenheid gebruik tijdens de feestelijke slotdans. Dit werd tot twee keer toe een groot feest met confetti en een zee van ballonnen. Af en toe werden ballonknallen opgevolgd door vreugdekreten.

De teams lieten zich deze avond niet alleen van hun beste kant zien maar ook van hun meest kwetsbare kant. Met zoveel kracht, lef en energie uitgevoerd. Dit benadrukte Elza Postma toen ze de dansers aan het einde van de avond toesprak. Zijzelf werd ook nog aangemoedigd met een bijzondere speech van haar man. Deze en vele andere ontroerende en intense momenten maakten dat de avond een lach op het gezicht toverde van de toeschouwers en tegelijkertijd dat mensen sprakeloos waren of zelfs een traantje hebben gepinkt. Het feit dat Elza en alle andere dansers met hun inzet zo’n effect en impact weten te hebben, maakte dat de avond met een daverend applaus en een staande ovatie werd afgesloten.

Foto’s Ron Jobing,