Peije Dei en Jûn blijven scoren in Drachtster centrum

Drachten

De omstandigheden waren zaterdag perfect voor Peije Dei, oftewel het grootste gratis festival dat zonder subsidie in Drachten wordt gehouden, zoals kroegbaas Ronald van der Molen van Marktzicht het noemt.

Peije Dei 2018 kende een traditionele vorm met als vernieuwend element de riddergevechten onder het carillon. De vaste dansgroepen moesten daarvoor uitwijken naar de hoek Houtlaan, maar dat bleek geen probleem. Daar, vol in het zonlicht, trokken ze net zo goed hun talrijke publiek.

Wapengekletter

De riddergevechten, met een middeleeuwse 'nederzetting' met oude ambachten en in stijl geklede bijfiguren er omheen, trokken ook veel bekijks. Af en toe was het wel de vraag of de toeschouwer keek naar een toneelstukje of echte vechtsport, maar het wapengekletter maakte vooral op de jeugd veel indruk.

Peije Dei liep geruisloos over in de Jûn van Peije, waarmee het zwaartepunt verschoof naar het Thalenpark. Afsluiter was tegen middernacht Gruppo Sportivo, de band van Hagenaar Hans van den Burg die meer dan veertig jaar geleden de eerste hits scoorde en vorige maand zijn twaalfde album Great uitbracht.

Optreden

,,Tussendoor hebben we ook andere dingen gedaan, alle bandleden wel, maar we zijn wel continu in de muziek actief gebleven. Ook onder andere namen en in andere bands, zoals Bombita's XL. We maken platen als de tijd er weer rijp voor is, als band, solo of met projecten'', zegt Van den Burg. ,,Ik doe dat als een soort noodzaak, ik kan niets anders, eigenlijk. Maar wat er nou zo leuk is aan optreden? Geen idee.''

Voor zangeres Lies Schilp is optreden vooral samen spelen. ,,In de studio speelt iedereen zijn eigen partij, nu spelen we allemaal tegelijk. En ook het publiek voegt veel toe, dat is toch wezenlijk anders dan bijvoorbeeld een repetitie. En je kunt lekker doorspelen, nummer na nummer.''

Aanhang

Van den Burg: ,,We hebben ontzettend veel live gespeeld en daardoor hebben we toch een aanhang opgebouwd. En niet alleen in Nederland, we hebben ook veel in het buitenland getourd, van Spanje tot Scandinavië en van Engeland tot Griekenland, heel Europa wel. Maar omdat je dan niet in Nederland te zien bent, denken ze hier dat je niks meer doet.''

De band speelde in het Thalenpark vooral liedjes van de jongste cd, om pas aan het einde van de set te putten uit het rijke verleden. ,,Ik heb in de loop van de tijd geleerd dat een set opbouwen eigenlijk onzin is. De volgorde van de nummers maakt helemaal niet zo veel uit, zelfs niet op de plaat. Er zijn zat artiesten die op het moment zelf bepalen wat ze gaan zingen. Het lijkt mij heel erg leuk om zo spontaan een nummer in te voegen, maar het komt er op de een of andere manier niet van.''

Vaste setlist

,,Wij hebben normaal een vaste setlist, maar dat is nu juist wat ik zelf niet zo leuk vind. We kunnen kiezen uit zestig tot honderd nummers, maar dat doen we dus eigenlijk niet. Terwijl ik het te gek zou vinden als iets niet blijkt te werken, zodat je wat anders moet verzinnen. Maar dat kan in een band niet, juist omdat je met zijn allen werkt. Dan heb je een algemene deler nodig, die je niet al te veel moet doorbreken.''

De nummers van Gruppo Sportivo kenmerken zich vooral door het gebruik van humor, wat in de popmuziek bijzonder is. ,,We kunnen niet anders, zo serieus is het gewoon. Ik kan niet anders, ik relativeer al die dingen gewoon. Maar vergis je niet, ook in de muziek van Little Feat, Prince of John Lennon zit veel humor, al herkennen wij dat hier misschien niet meteen. Maar wij zijn in Nederland een uitzondering. Ik vind het jammer dat er niet meer mensen met taal leuke dingen doen. Zelfs in de Nederlandstalige muziek vind ik dat er te weinig met teksten wordt gedaan. Dan wordt het al snel cabaret of kleinkunst. Maar het kan wel. Zappa combineerde ook heel goede muziek met humor.''

Literair bezig

,,We hebben ook heel goeie serieuze nummers, zoals Over The Hill, maar daar wordt eigenlijk nooit over gesproken. Dat vind ik wel jammer. Ik schrijf ook Nederlandstalig en dan ben je toch een soort van literair bezig. Je schrijft dingen achter elkaar, dan is het toch literatuur, of poëzie. Ze mogen er van mij kritiek op hebben, maar dat gebeurt ook niet. Het leeft niet meer, lijkt het wel.''

Hans van den Burg is nu 71. Hij kan nog even mee, maar het gaat niet oneindig door, realiseert hij zich. ,,Dat zou ik ook niet doen, voordat het minder wordt zou ik stoppen. Dat heb ik al een keer besloten, trouwens, maar toen heb ik mij weer opgericht. Maar ik voel het wel, en niet alleen bij me zelf. En soms denk ik wel bij mezelf: het is mooi geweest. Je moet geen karikatuur worden van je zelf, bijvoorbeeld. Dat het gewoon misgaat, terwijl je dat zelf helemaal niet meer doorhebt.’’

Stekker er uit

Lies Schilp: ,,Ik heb met een andere band wel de stekker er uit getrokken, omdat ik voelde dat we de houdbaarheidsdatum voorbij waren. Maar dat vind ik bij Gruppo nog niet.''

Hans van den Burg: ,,Ik kan me niet meer verbeteren, al vind ik wel dat deze laatste plaat een redelijke top is. We hebben ook prachtplaten gemaakt die aan iedereen voorbij zijn gegaan, toen toerden we in het buitenland en dan zijn mensen ons hier kwijt. Maar ik voel me niet miskend hoor, we hebben heel veel succes, ook met deze plaat weer. En nu zijn we ook nog eens top of the bill op de Jûn fan Peije! Na Tim Akkerman hè? Dus die is ons voorprogramma!’’

Foto’s overdag: Harry van der Linde & Fokke Wester

Foto’s avonds: Fokke Wester