Marja Krans stapt direct op wegens Laweidebacle

DRACHTEN

Marja Krans (52) stapt per direct op als wethouder van de gemeente Smallingerland. Ze heeft dit zonet op het gemeentehuis bekend gemaakt aan de medewerkers.

De wethouder van de ChristenUnie neemt daarmee de consequenties uit het vonnis van de Raad van Arbitrage voor de Bouw over de Laweikwestie. De coalitie blijft in stand, omdat PvdA, SP, D66 en ChristenUnie wel met elkaar verder willen. Er wordt een nieuwe wethouder namens de ChristenUnie gezocht. Krans vindt dat zij haar politieke verantwoordelijkheid heeft te nemen in het Laweidossier en biedt daarom per direct haar ontslag aan bij de raad. De redactie sprak vlak voor de bekendmaking met haar. Deze week sprak u in deze kwestie over de Koninklijke weg: dat is de discussie in de raad afwachten. Waarom neemt u dit besluit nu al. Dat heeft ook te maken met hoe ik in elkaar zit als mens, denk ik. Maandag kregen we de stukken binnen. Die ben ik gaan bestuderen, want ik wil altijd van de hoed en de rand weten. Dat overziende hebben wij het er dinsdag in het college over gehad en de kwestie besproken. Voor mezelf had ik er geen vrede mee om te blijven zitten. Hoe reageerden uw collega's binnen het college op uw besluit? Die hebben het vanmorgen gehoord en die vinden het jammer, want ze hadden graag doorgewild. Zij vinden dat mij niks te verwijten valt. Dat is de politiek: je mag een gebouw openen dat je voorganger heeft laten bouwen, maar je wordt gestraft voor wat fout ging. Een soort erfbelasting. Ja, dat is zo. Dat hoort bij politiek bestuur. Je pakt een portefeuille over, met alle ins en outs en daar ben je verantwoordelijk voor. En zo voelt het ook voor mij. Ik heb geen behoefte aan Zwartepieten of anderszins, ik vind gewoon dat de uitspraak duidelijk is. Stef Avezaat zei deze week dat hij voor zichzelf nog steeds achter zijn besluit van toen stond. Hoe kijkt u daar tegenaan. We hebben toentertijd de keuze gemaakt als college en raad om de Lawei te ondersteunen bij het ontbinden van het contract met de bouwer. Dat hebben we gedaan met de kennis en inzichten die wij toen hadden, gebaseerd op wat we hoorden van de professionals. Dus geen natte-vinger-werk, maar een stevig verhaal. En bovendien hadden wij die droom, van een warm, kloppend hart voor Smallingerland, van waaruit je de educatie uitrolt, waar plek is voor aanstormend talent, met een mooie brede programmering, ruimte voor het Fries. Zeg maar alles wat nu daarover in de Cultuurnota staat. En dat alles in een veilig gebouw. Nou, die droom hebben we waargemaakt. Alleen zijn de kosten veel te hoog. En met kosten bedoelt u echt het bedrag dat er mee gemoeid is geweest. Ja. Het gaat wel om gemeenschapsgeld. En ik vind dat je daar heel zorgvuldig mee om moet gaan. We hebben toen die keuze gemaakt met de gedachte dat je nooit 100 procent gelijk zult krijgen in een arbitragezaak, maar dat we wel voor het grootste gedeelte gelijk zouden krijgen. Maar deze uitkomst is dermate duidelijk. De Arbitragecommissie oordeelt daar heel anders over. En dat is aan hen, dat is niet aan mij. En nu? Ja, vanaf vandaag ben ik wethouder af. En natuurlijk doet mij dat ontzettend zeer. Het is altijd jammer als een dossier allesoverheersend wordt. Wat ik jammer vind, is dat ik de klus niet kan afmaken. Niet alleen de Lawei, maar ook jeugd, gezondheid, riool, water, duurzaamheid. Al mijn passies zitten in mijn portefeuille. Ik heb echt even tijd nodig gehad om daar uit te komen. Ik neem mijn verantwoordelijkheid hierin, maar ik dacht; ik heb ook een verantwoordelijkheid naar de andere portefeuilles toe. Daar stap ik ook uit en hoe verantwoordelijk is dat? Dat was voor mij ook een item, zoiets doe je niet licht. Je kunt niet alleen De Lawei wegschuiven, het is ook al het andere. U had een eigen bedrijf voor u in 2014 wethouder werd, Metanoia. Kunt u daarnaar terug? Ik heb dat echt losgelaten voor de politiek, ik heb alleen incidenteel nog een paar trajecten gedaan. Verder ben ik daar niet meer in actief geweest. Het is van mij, dus ik kan het altijd opstarten, zeg maar. Bent u bang dat deze kwestie u zal schaden voor uw verdere loopbaan? Heel eerlijk gezegd, dat kan ik niet overzien. Je verantwoordelijkheid níet nemen, dat vind ik beschadigend. Ik heb in mijn beleving de verantwoordelijkheid genomen in het algemeen belang, voor het realiseren van de Lawei en ik neem nu mijn verantwoordelijkheid met mijn vertrek. En beide zijn bestuurlijke keuzes, daarin moet je eerlijk en integer zijn. Ik weet wat er in de krant over mij staat, maar ik ben recht door zee en open. U ontneemt nu wel de raad de mogelijkheid om de discussie te voeren. De persoon op wie ze hun pijlen zullen richten, die zit er niet meer. Nee, dat is een keuze. U had ook de discussie kunnen afwachten en dan uw conclusie kunnen trekken. Dat past niet bij mij. Als ik een overtuiging heb, dan ga ik er ook voor. Ik heb nu de overtuiging dat ik op moet stappen, dan wil ik niet nog een weekje blijven zitten. Maar u haalt nu wel de angel uit de discussie. Je kunt nog alle kanten op met de discussie en de inhoud. Maar waar leidt dat dan nog toe, terwijl ik mijn keuze al gemaakt heb. Dan zou ik het debat ingaan, terwijl ik al weet dat ik zal vertrekken. Dan zou het voor mij niet meer uitmaken. Voor mij is het duidelijk. Met zo'n uitspraak moet er politiek verantwoordelijkheid worden genomen. Is dit dan genoeg? Wat had je nog meer willen hebben, dan. Stef Avezaat, bijvoorbeeld. Ja, maar daar ga ik niet over. Ik vind het heel belangrijk dat iedereen in zijn eigen positie en rol blijft. Dan raak je ook aan mijn identiteit. Ik las laatst een mooie spreuk: Er komt een moment dat je een bewuste keuze moet maken: ik draai een pagina om, of ik sla het boek dicht. En ik doe nu het boek dicht. Dat is een mooie uitspraak, maar toch, de politiek kan u nu niet meer ter verantwoording roepen. Zo zie ik het niet. Als de raad vindt dat ik moet vertrekken, dan zou ik weggaan op advies van de raad. Terwijl ik het zelf de meest integere en wijze keuze vind om te vertrekken. Dat vind ik echt. En ik hecht er ook aan, om zelf die keuze te maken. Ons doel in het sociaal domein en bij het jeugdwerk is dat we mensen in hun kracht zetten, om zelf tot keuzes te komen, los van de omstandigheden. Dat moet ik zelf ook. Dat wil ik zelf ook. Er zit ook nog een connotatie onder: Dat je zegt: je hebt iets fout gedaan. Als ik terugkijk naar het proces. Vijf weken wethouder, het bericht krijgen over wat er aan de hand is, daarbij niet de seinen op rood. Het zou opgelost kunnen worden. Dan zou dat het moment zijn geweest om de raad te informeren dat er gedoe was. Dat heb ik gedaan, maar er was het volledige vertrouwen dat het in de zomervakantie opgelost kon worden. En dat vertrouwen hebben wij als college gedeeld. Met het idee dat als u alles op straat zou gooien, dat dat meer schade had opgeleverd. Ja, dat had het proces meer schade toegebracht dan dat het had geholpen. Dat was het laatste wat ik wilde. Je stapt in een rijdende trein en je weet niet wat je aantreft. Dit is het risico van het vak. Maar dit is wel jammer. Achtergronden: Het volledige vonnis van de Raad van Arbitrage voor de Bouw 09-09-2014: De Lawei breekt met aannemer na klachten over verbouw 09-09-2014: Bouwer Lawei: ‘Opdrachtgever is nooit duidelijk geweest’ 12-09-2014: Laweidirecteur Stef Avezaat: ‘Het was een duivels dilemma om de bouwer weg te sturen’ 27-09-2014: Achtergronden en gevolgen van de ontbinding van de overeenkomst met de bouwer van De Lawei 09-10-2014: College Smallingerland overleeft nipt motie van wantrouwen na Laweidebat 09-10-2014: Ingezonden | Nieuwe duidelijkheid inzake Lawei 10-07-2017: De Lawei verliest arbitragezaak over wegsturen Van Norel bij nieuwbouw  

Auteur

Fokke Wester