Showband Oerterp rode draad in het leven van Jikkie de Vegt

URETERP

Showband Oerterp viert zaterdag met een grote taptoe op Sportpark De Griene Greide haar vijftigjarig bestaan. Jikkie de Vegt speelde in die halve eeuw liefst 48 jaar haar partijtje mee.

Tekst: Fokke Wester Jikkie de Vegt (58) wilde als meisje eigenlijk blazen bij het korps. Haar buurmeisje speelde er en de leraar op de muziekschool zei ook al dat ze door moest in de muziek. Maar blazen? Daar dachten ze bij het korps anders over. Er was net een drumband opgericht om mee te lopen bij optochten en daar konden ze wel wat drummers gebruiken. ,,Myn tosken stienen net goed, seinen se, ik koe mar better trommelje.'' Magazijn Elke week fietste Jikkie naar supermarkt De Kroon aan de Weibuorren, waar de repetities waren in het grote magazijn, tussen de dozen en kratten. Met elkaar om de tafel en roffelen maar. Zeven jaar lang drumde ze mee in de voorste rijen, toen ontdekte de nieuwe instructeur Foeke Bruinsma dat ze meer in haar mars had. In het nieuwe repetitielokaal in de school pingelde ze wat op de piano. ,,Wy hienen thús in oargel, dus dat koe ik wol. Hé, sei Bruinsma. 'Kinsto noaten lêze? Dan kinst ek wol op de lyra spylje.'' Ze ging met Bruinsma mee naar de Drachtster Harmonie, waar ze meer lyraspelers hadden. De beide drumbands speelden veelal dezelfde muziek, dat scheelde. ,,Yn Oerterp haw ik lang de ienige west. Ik oefene as ik nei myn wurk fytste, dan song ik de muzyk yn noaten, c, d, e. It wie in swier ding, wy hienen him doe noch oan'e riem hingjen. Letter waard it better, mei beugels oer beide skouders. Doe wienen der wol seis lyraspilers, op in groep fan twintich.'' Fingertopkes Toen de lyra te zwaar werd, schakelde ze over op de dwarsfluit. Tegenwoordig fluit ze op de piccolo, een kleine dwarsfluit. Die kreeg ze zeven jaar geleden, toen ze bij een val haar schouder brak en ook de dwarsfluit te zwaar werd. ,,It wie earst wol wennen. Ik koe wol blokfluitspylje, mar hjir moatst oerhinne blaze. Mar it is ek wolris goed, in nije útdaging. En it is leuk, al is't soms wol kâld, mei dy ôfknipte fingertopkes.'' Maar nu ze last krijgt van haar rug en schouders wordt ook de piccolo te zwaar. Ze merkte het laatst weer, bij de taptoe van Elburg. Lopen, stilstaan, draaien, richten, pootje over, het lichaam in vreemde bochten, de romp schuin en toch vooruit blijven kijken. En alles op tempo. Dan heeft ze soms even geen lucht meer en blijven de snelle hoge nootjes achter. ,,Ik hear it sels. En wolst it fansels net op dyn geweten ha dat it ferkeard giet.'' Fielst dy droegen Ze heeft het al eens aangegeven bij het bestuur. Als het niet hoeft, loopt ze liever niet meer mee in de optochten. Maar ja, als er dan een paar niet komen, om hun werk, of een verjaardag? ,,It is krekt as yn in fuotbalteam, dochst it mei mekoar, dan meist net tefolle misse. En it is ek wol wer in kick as't by sa'n optocht yn Beetstersweach dy Haadstrjitte yndraaist. Al dy minsken, rigen dik, dan fielst dy droegen.'' Maar merken dat je de zwakste schakel wordt, dat is wel even slikken, zegt ze. ,,Ik bin hast op it it punt dat ik it loslitte moat en dat falt net mei.'' Jikkie de Vegt heeft met zichzelf afgesproken dat ze de volgende winter zal zien hoe het met de nieuwe show komt. ,,Dan moatte wy marris sjen oft der noch in plakje foar my is.'' Follow the Leader Toen Oerterp net begon met shows, in 1985 bij de uitvoering, was het een stuk makkelijker. ,,Dat wie 'Follow the leader' en it kaam wol goed.'' Nu werken ze met yardbordjes op het veld en krijgen ze kaartjes mee naar huis met in het Engels schema's van alle formaties, alle passen, elke draai en elke zwaai. Als je dat uit je hoofd leert, kun je precies zien waar je moet staan of lopen en dat scheelt een hoop tijd bij de repetities. ,,Ik soe it graach wolle, mar as ik it hiel nuchter besjoch, dan sit it der eins net mear yn.'' Voor de jeugd is dat toch makkelijker, ziet ze aan dochter Mettie. Die is nu 29, speelt al zestien jaar saxofoon in Showband Oerterp, en speelt sinds september ook nog eens de piccolo bij Pasveer Leeuwarden. Dat is wel even een ander niveau, dat is wereldtop, zegt Mettie. ,,Lêsten hat Mettie foar it earst meirûn yn de show fan Pasveer. Doe haw ik wol eefkes in trientsje litten, oh, ik wie sa grutsk.'' Klein wondertje Dat Showband Oerterp er nog altijd is, dat is toch wel een klein wondertje. Elk dorp had vroeger een drumband, maar een voor een zijn ze omgevallen. ,,Yn Drachten hienen se trije grutte showbands, no net ien mear. Wy ha hjir ek wol jierren hân dat wy net wisten oft wy no stopje moasten of trochgean, mar wy hienen gelokkich in hurde kearn dy't trochset hat. Doe't ik jong wie, hienen wy fierder net safolle, tsjintwurdich is der fan alles te dwaan.'' Aan de eettafel gaat het nog vaak over de Showband. Alleen haar zoon speelde niet, die had meer gevoel bij sport. Haar man sloeg jarenlang de paukentrom, maar hij stopte al eerder, omdat het voor hem als tegelzetter toch te zwaar werd. ,,Hy hie doe it kuorbal noch, ik ha noait wat oars hân. De Showband is de reade tried yn myn libben. Wy binne net oars wend.'' Lang spannend Drie jaar lang was Jikkie de Vegt met de andere commissieleden bezig om de jubileumtaptoe van zaterdag voor te bereiden. Met wc-papier en oliebollen langs de deur, zelfgemaakte spullen verkopen, sponsoren benaderen, optredens regelen. Het was lang spannend of ze hun budget zouden halen. Pas in december kregen ze het sein Go! ,,Dus foar itselde jild hienen wy twa jier om'e nocht wurke.'' Op het sportveld staat een tribune met driehonderd zitplaatsen en mensen kunnen rondom het veld staan. ,,Wy hoopje op seishûndert man, mar jo witte it noait. As it waar mar goed is, want oars moatte wy de sporthal yn en dan kinne de bands net de show draaie sa't it heart.'' Jikkie de Vegt is blij dat ze in december groen licht kregen. ,,Net om ús wurk, hear, mar oars hienen wy net iens fiere kinne dat wy fyftich jier besteane. Lêsten draaiden se op in klubjûn âlde filmkes fan optredens. De jeugd wie der al gau op útsjoen, mar ik fûn it prachtich. Dan sjochst wêr't wy weikaam binne. Fyftich jier, dat is net neat. En noch altyd goed, as se dat mar yn'e gaten ha.'' De taptoe begint zaterdagavond om half acht. Er wordt opgetreden door Showband Oerterp, Showband Noordenveld (Roden), Showband Concordia (Zevenhuizen), Jong Advendo (Sneek), Pasveerkorps (Leeuwarden) en dweilorkest De Oertetters (Ureterp). De bands marcheren vooraf door het dorp vanaf sporthal De Wier.

Auteur

Fokke Wester