Kijken is leuk, maar wedden maakt een koers pas spannend | Met Filmpje

DRACHTEN

Ruim 450 bezoekers kwamen vanmiddag naar het weiland aan de Skeanewei voor Drachten Koerst, een herinnering aan vervlogen dagen.

Tekst en foto's Fokke Wester De draverij voor paarden kent een lange historie in Drachten, maar sinds de drafbaan in het centrum plaatsmaakte voor Parkwijk De Singels is het gedaan met de snelheidssport. Een paar jaar geleden werden er voor het eerst draverijen gehouden bij het Fries Paardencentrum en na een pauze van een jaar was het vanmiddag en vanavond weer raak. Tussen drie uur en half acht stonden stonden tien draverijen op het programma. Niet kurkdroog De organisatie trof het met het weer, vindt Johan Brandsma van het Fries Paardencentrum, of het Fries Congrescentrum, zoals de evenementenhal nu door het leven gaat. ,,Het heeft de afgelopen dagen wel geregend, maar de grond is niet doornat. Het is niet modderig, maar lekker zacht. Kurkdroog moet je het ook niet hebben, want dan wordt de grond te hard. En het is koud, maar deze temperatuur is voor de paarden perfect. Voor de toeschouwers hadden er nog wel een paar graden bij gemogen, maar ja.'' Brandsma is van plan van Drachten Koerst bij de evenementenhal een jaarlijkse traditie te maken. Nog liever had hij meerdere wedstrijden in het jaar, maar dat past niet in het programma. ,,In september hebben we hier ook al de grote centrale keuring en verder nog de paardenveiling. Een tweede koers is voor ons niet te doen. De sport zit toch al wat in mineur.'' De 450 toeschouwers waren niet veel, erkent Brandsma. ,,Vorige keer hadden we er duizend. Toen was het ook gratis, nu vragen we twee euro entree om de kosten te dekken. Voor Drachten is dit nostalgie, tenminste, dat zou het moeten zijn.'' Liefhebberij Het weiland naast het FCD dat voor de draverijen wordt gehuurd is perfect, maar Brandsma heeft zijn oog al laten vallen op een veld twee percelen verderop, tegen Boornbergum aan. ,,Dat ligt wat hoger, dus het is droger, het is een stuk breder en het sluit perfect aan op het grote parkeerterrein achter onze hal, dat is natuurlijk helemaal ideaal.'' Draverijen zijn voor de Wolvegaster gesneden koek, maar een liefhebberij is het pas later geworden, vertelt hij. ,,Mijn dochter Chantal is er nogal enthousiast over. Misschien koop ik in september bij die veiling zelf ook nog wel een paard.'' Buiten de jurykamer rookt Michiel Wiersema een sigaartje. De Apeldoorner bedient bij elke race de camera die de finishfoto maakt. ,,We doen dat ook altijd op Wolvega, maar vandaag is het eigenlijk niet nodig. Ze lopen hier toch een stuk langzamer dan op de harde banen, dus meestal is het met het blote oog wel te zien. Ze mogen ook wat vaker springen. Anders is het na een paar keer al over en uit, maar hier mogen ze wel vijftien keer springen voor ze echt uit de koers worden gehaald. Voor de meeste rijders is dit niet een heel serieuze wedstrijd, sportief stelt het niet zo veel voor, maar het is natuurlijk altijd leuk om een wedstrijd te lopen.'' Roken is duurder Kijken naar een koers is leuk, maar je kunt het nog veel leuker maken door op de uitslag te wedden, zeggen Berend Ruben uit het Drentse Annen en Henk Klugkist uit Groningen. ,,Wij gaan al vijftig jaar samen naar de koers, overal zijn we wel geweest. Vroeger kwamen we hier ook wel in Drachten. Joure, dat is een van de mooiste, daar is het ook altijd heel druk en gezellig'', zegt Ruben. Per wedstrijd was vandaag een bedrag van 990 euro te verdienen, veel minder dan bij de grote koersen. Ruben en Klugkist gokken altijd wel, maar slechts voor een paar euro. Kijken is leuk, zegt Ruben, maar dat wedbriefje geeft er spanning aan. ,,Het levert niks op, maar ach, roken is duurder.'' ,,Als je miljonair wilt worden, dan moet je hier niet zijn'', zegt Klugkist. ,,Ik ken wel iemand die er een boerderij aan over heeft gehouden, maar die had er eerst twee, haha.'' De beide mannen volgen de wedstrijden op andere renbanen ook, om te zien hoe een paard het doet, maar dat je wat kennis opdoet, zegt volgens hen ook weer niks. Klugkist: ,,De uitslag van de eerste koers hier vandaag, die was door niemand voorspeld. Als je die als enige goed had, had je dus bijna duizend euro verdiend. Vroeger was er eentje, die gokte altijd met de cijfers van zijn telefoonnummer, 293, die heeft er een keer drieduizend gulden aan overgehouden. Het blijft gokken.''

Auteur

Fokke Wester