Paasmarkt Drachten: druk, maar de handen blijven in de zakken

DRACHTEN

De Drachtster Jaarmarkt op Paasmaandag trok vanmiddag duizenden bezoekers. ,,Mar se hâlde de hannen yn'e bûse.''

Tekst en foto's Fokke Wester Tussen de Houtlaan en het Laweiplein stroomde vanmiddag een onafgebroken stroom bezoekers. Op sommige smalle delen van de winkelstraat leidde dat geregeld tot opstoppingen. De zon scheen uitbundig en slechts heel soms waren er even een paar druppels regen. Na half vier werd het weer snel slechter. Maar voor een goede markt was het toch al te koud, vond Rintje de Boer. De koopman uit Bolsward zag de stroom bezoekers langzaam maar zeker langs zijn kraam schuifelen. Links verkocht hij alle soorten lijm, rechts had zijn echtgenote een grote verzameling miniaturen uitgestald, vooral landbouwwerktuigen. ,,Se sjogge wol, mar se keapje neat.'' Achteruit De Boer staat al meer dan twintig jaar op markten en braderieën, maar ziet de handel jaar na jaar achteruit gaan. ,,It is hjoed ek te kâld, de minsken hâlde de hannen yn'e bûsen. In hiel soad merken geane achterút, mar hjir yn Drachten wol it hielendal net mear. Dat is al jierren sa. Froeger hiest yn septimber ek noch in merk, mar dy bestiet al net iens mear. En dy fan july wol hjir ek net mear.'' Die neergang ligt niet aan Drachten, die is overal te zien, stelt De Boer. ,,It sakket allegear fuort, dat is de algehiele tendens. Wy sjogge de minsken echt de hiele dei foarby rinnen. Ik ha no al in skoftsje pensjoen, mar it wurdt hieltyd moeiliker om der fan te bestean. Gelokkich ha wy ek internet der by, tenminste mei de lym. Mei dy miniatueren is de konkurrinsje sa moardzjend, se slane mekoar de kop yn foar in euro, dus dêr binne wy mei ophâlden. It komt ek troch de krisis, de minsken miene mar dat alles noch hieltyd te djoer is. Dat is yn de winkels ek sa. Se sizze dat wy winkels op't heden sa goed draaie, mar dat is ek net allegear weelde, hear.'' Een aantal kramen met etenswaren had over klandizie echter niet te klagen. Warme vis, Vietnamese loempia's, de onvermijdelijke droge worst, wafels en aardbeien, ze gingen vlot over de toonbank. ,,De mensen moeten toch eten. En als ze onze handel een keer ruiken, dan zijn ze gauw verkocht'', aldus de visverkoper bij de bibliotheek.

Auteur

Fokke Wester