Al een kwart eeuw een blinkende vaat

Drachten

Tevreden over de schone borden en het blinkende bestek bij Het Witte Huis? Grote kans dat de complimenten dan naar Gea Krol-Zuideveld uit Drachten moeten gaan. Want Gea bestiert al 25 jaar ‘de afwas’ van de uitspanning in Olterterp.

Tekst en foto: Frank de Olde Nee, een interview voor een artikel in de krant was niet haar idee.En een receptie ter ere van haar 25-jarig jubileum is ook niet aan haar besteed. Of zoals ze het zelf zegt: ,,Alsjeblieft geen poeha. Wat mij betreft staan we er vijf minuten bij stil en gaan we daarna weer hard aan het werk." Het typeert de no-nonsense mentaliteit van Gea, die een kleine 63 jaar geleden het levenslicht zag in Lauwerzijl. ,,Vlak bij Salt Lake City", grapt ze, doelend op het plaatsje Zoutkamp in de kop van Groningen. Na omzwervingen in Groningen en Drenthe - haar vader wisselde als boerderij-arbeider regelmatig van baan - streek het gezin Zuideveldin 1966 neer in Drachten. Na de Huishoudschool ging Gea als 16-jarig meisje werken bij kruidenierswinkel Vivo. Later kreeg ze een baan bij Blokker. Daar liep ze tegen een praktisch probleem aan. De werktijden waren lastig te combineren met haar gezinsleven. Gea: ,,Als materiaalman voor duikers die aan booreilanden werken, was mijn man regelmatig langere tijd op zee. Dan waren we overdag dus beiden niet thuis. Met drie schoolgaande kinderen was dat niet ideaal." Verbetering Een buurvrouw bracht uitkomst. Gea: ,,Via haar hoorde ik dat er een plek vrijkwam in de afwas van Het Witte Huis. Dat was werk in de avonduren." En dus toog Gea aan de slag in het restaurant in Olterterp, destijds nog eigendom van de familie Modderman en niet lang daarna van de familie Van Duuren. Gea vertelt dat haar werkdoor de jaren heen niet ingrijpend is veranderd. ,,In mijn beginjaren stond er ook al een vaatwasmachine, hoewel daar lang niet alles in kon. Grote pannen, snijplanken, dat was allemaal handwerk. In 2000 is de keuken verbouwd. Kreeg ik twee keer zoveel ruimte, en grotere rekken om de vaat op te stapelen. Een echte verbetering, ja." Voorlopig nog door Zelfs na een kwart eeuwzet Gea zich nog altijdmet veel plezier aan de afwas -vier avonden per week. ,,Wat mijn werk zo leuk maakt? We hebben onderling een hoop lol. En omdat hier veel stagiaires komen, zie je continu nieuwe gezichten. Allemaal jong, allemaal anders, en allemaal met een eigen verhaal. Dat houd je zelf ook jeugdig. Als het aan mij ligt, ga ik voorlopig nog wel een tijdje door. Zolang het maar leuk blijft en ik alles nog makkelijk kan doen." Debrasseren! Natuurlijk zijn er momenten dat zelfs Gea de moed in de schoenen zakt. ,,Op drukke dagen is het soms zó’n puinhoop. Dan denk ik: waar begin ik aan." En ja, dan kán zewel eens streng zijn voor het andere keukenpersoneel en de medewerkers in de bediening. ,,Dan roept ze: debrasseren!" vertelt Gerben Bergstra, de eigenaar van Het Witte Huis. ,,Debrasseren is het gescheiden aanleveren van de vaat, dus messen bij messen, lepels bij lepels en ronde borden bij ronde borden." Gea: ,,Dat maakt het werk voor een afwasser een stuk eenvoudiger. Maar laten we er ook niet te moeilijk over doen. Hoeveel vaat er ook staat, aan het eind van de avond is alles weer schoon. Heerlijk!" Met de hand Dat Gea haar hand niet voor een afwasje meer of minder omdraait, blijkt ook uit haar  verrassende slotopmerking: ,,Ik heb zelf thuis geen vaatwasser. Wel gehad hoor, maar nu niet meer. Dat voorspoelen en inruimen, het kost allemaal hartstikke veel tijd. Dan kan ik het zelf veel sneller. En beter."

Auteur

Redactie