Oer de Brêge | Gerrit Zijlstra droomde in coma zijn hele leven

Redacteur Fokke Wester ontmoet op de Hoofdbrug van Gorredijk Gerrit Zijlstra (32) uit Gorredijk.

U woont al lang in Gorredijk?

Jazeker.

U bent hier niet geboren.

Nee, ik ben oorspronkelijk een Drachtster.

Okee, ik ook, ik woon er nog.

Okee.

Hoe lang woon je in Gorredijk?

Nou, vanaf mijn tweede.

Je bent hier met je vader en moeder gekomen.

Ja.

Je fietst hier met zo'n eh...

Bakfiets.

Bakfiets, ja, haal je daar normaal kinderen mee op?

Nou, normaal heb ik de kinderen er wel eens in, maar ook de honden...

Er liggen ook boodschappen in, zie ik nu.

Ja. En visspul, noem maar op.

Het is voor jou echt een soort bagagewagentje.

Ja, eigenlijk wel.

Heb je werk?

Ja, vrijwilligerswerk.

Wat doe je?

Ik werk bij Machiel, de schoenmakerij.

Wat doe je daar?

De winkel opstarten en schoenen poetsen.

Echt wat losse klusjes.

Ja, en ook wel dingen verkopen als Machiel er niet is.

Aha, ook echt winkelwerk.

Ja, ja, ja.

Je praat wat moeilijk.

Jaha. Ik heb een ongeluk gehad op mijn dertiende.

Oh jakkes.

Ik heb al eens eerder in de krant gestaan. Op mijn dertiende ben ik aangereden door een auto.

Hier in Gorredijk?

Nee, in Langezwaag. Het was één dag voor kerst. En toen was ik aangereden. De auto reed met tachtig op mij in. Ik lag drie maand in coma.

Jakkes.

Ja.

Je hebt een hersenbeschadiging?

Ja, een hersenbeschadiging en mijn hele linkerkant is verlamd, zeg maar.

Maar die kant kun je nu dus wel weer gebruiken.

Ja.

Heb je er verder nog klachten aan overgehouden?

Eh, nou, ik ben wat trager.

Maar als mensen daar rekening mee houden, dan is dat dus prima te doen.

Ja, maar ja, ik wil gewoon behandeld worden, natuurlijk.

Je bent getrouwd?

Ja, ja.

Was dat ook moeilijk? Ik bedoel, je bent toch gehandicapt, je praat moeilijk, dan valt het niet mee om verkering te krijgen, lijkt mij.

Eh... nou, eh...

Je wilt graag normaal behandeld worden, maar je ziet toch vaak dat mensen wat afhoudend reageren.

Nee, klopt, dat was wel moeilijk. Maar ja, onenightstands op internet, dat is er ook nog, hè?

Hahaha. Maar uiteindelijk heb je dus een vriendin ontmoet. Die komt hier ook vandaan?

Nee, nee, die woonde in Hattemerbroek. Achter Zwolle daar.

En hoe heb je haar ontmoet.

Internet, hè?

En heb je meteen verteld dat je een beperking hebt?

Ja, maar zij heeft ook wel een beperking. Ik heb haar ontmoet op die site van onenightstands.

Maar jullie vonden elkaar leuk, en jullie konden goed opschieten en dat is dus een serieuze relatie geworden.

Ja.

En nu hebben jullie zelfs kinderen.

Ja, twee dochters.

Hoe oud zijn die nu?

Twee en een.

Oh, dat is nog heel jong.

Ja.

Julie zijn nog niet zo lang getrouwd.

Nee, nee.

Had je verwacht dat je zou trouwen en een gezin zou stichten?

Nee, nee, dat had ik niet verwacht. Maar ik heb altijd wel die droom gehad, zeg maar.

Ja. Maar je realiseert je ook dat het wel moeilijk wordt, als je zo'n beperking hebt.

Ja.

Je klinkt heel realistisch. Dan moet het wel een heel mooie verrassing zijn, en dit klinkt misschien lullig maar zo bedoel ik het niet, om dan inderdaad een vriendin te vinden.

Ja, nee, maar heel veel mensen die vinden het gewoon geweldig voor mij. En ja, ik snap wel dat het moeilijk is om zoals mij te zijn. Maar ja...

Verstandelijk ben je helemaal goed?

Ja, ja, jazeker.

Want ik kan me ook voorstellen, als je wat langzaam en moeilijk praat, dat mensen je behandelen alsof je niet goed bij bent.

Haha, nee, maar dan ben ik ook geen aardig iemand, hoor. Behandel me maar gewoon, dan doe ik ook heel gewoon terug.

Mensen moeten alleen een beetje geduld hebben en jou de tijd gunnen om uit te praten.

Ja. Begrip, zeg maar.

Deze fiets, realiseer ik me nu, is dat ook omdat je normaal misschien moeilijk kunt fietsen?

Nee, nee.

Nee? Je kunt gewoon fietsen.

Jawel, ik had altijd een gewone fiets.

Maar nu heb je twee kinderen, dus heb je vervoer nodig.

Ja, en ik mag niet autorijden, vanwege mijn beperking.

Je hebt wel autogereden?

Nee, nee, gelukkig niet, op mijn dertiende rij je niet auto, haha.

Heb je je opleiding wel kunnen afmaken?

Ja.

Wat heb je gedaan?

Nou ja, opleiding?

Welke school zat je?

AOC Heerenveen.

Agrarisch onderwijs. Wilde je boer worden?

Nou nee, nee, ik wilde eerst dierenarts worden, en toen kok.

Eerst de dieren goed verzorgen en ze daarna bakken?

Hahaha, nou, zoiets, ja. Als ze maar goed vet zijn, hè?

Ja. Die opleiding heb je kunnen afmaken? Want je bent er een hele poos uit geweest. Drie maanden in coma.

Ja.

Weet je daar zelf nog iets van?

Eh, ja, alles. Je droomt.

Ja echt?

Ja, je leven van voor af aan. Dus ik kan me ook gewoon alles herinneren.

En was je je ook bewust van de mensen om je heen?

Eh, nee, nee. Maar ik wist wel dat ik in het ziekenhuis was. Dat wist ik wel.

Dus je was niet bewusteloos, want dan ben je echt helemaal afgesloten van alles.

Het was coma.

Maar je geest gaat dan dus wel door.

Ja, ja.

En dan droom je je eigen leven.

Ja, ja, van voren af aan.

Dus zoals ze altijd zeggen dat je vlak voor je doodgaat als in een film je hele leven voor je ziet. Dat is wel bijzonder, want zo vaak hoor je mensen daar niet over praten.

Nee, klopt, maar ik praat er wel graag over. Want mensen moeten mij ook gewoon begrijpen. Van hoe het is.

Je wilt er graag over vertellen.

Ja.

Nou, mooi dat ik jou hier dan tref voor deze rubriek.

Ja.

Je bent gelukkig, of niet.

Ja zeker, zeker, zeker.

Heeft dat ook met jouw ongeluk te maken?

Nou, misschien wel. Misschien wel. Maar het is ook meer omdat ik kinderen heb, een vrouw. Ik heb alles wat mijn hartje begeert, eigenlijk.

Mooi is dat.

En dat had ik eerst niet durven dromen.

Snap ik. En geen one-night-stand meer, maar...

Ja, nu een vaste.