Sietze en Neeltje weer even samen op 65-jarig huwelijksfeest

LIPPENHUIZEN - Sietze Johannes van der Meulen (88) en Neeltje Kramer (86) vieren vandaag hun vijfenzestigste huwelijksdag. Zij revalideert momenteel in Bertilla in Drachten, maar ze mocht voor de tweede keer weer even thuis zijn. ,,De tún is sa moai grien wurden.''

Tekst & foto's Fokke Wester Burgemeester Francisca Ravestein van Opsterland kwam vanmiddag naar de boerderij aan de Bûtewei onder Lippenhuizen, waar het echtpaar met hun zoon woont. Ze bracht naast de gelukwensen het gebruikelijk cadeau mee, een fotoboek over de gemeente. Lange reis Sietze Johannes van der Meulen is ook geboren aan de Bûtewei. ,,Yn de pleats hjirneist, dat is no nûmer 24. Nee, ik ha hjir net altyd wenne, it hat in hiele lange reis west om hjir werom te kommen'', vertelt hij. Toen hij vier jaar oud was, verhuisden zijn ouders naar een boerderij onder Ureterp. Zelf ging Sietze van der Meulen na zijn schooltijd aan het werk als boerenarbeider. Toen hij werk kreeg bij een boer in Harich in Gaasterland, leerde hij daar Neeltje Kramer kennen. ,,It wie op it fabryksfeest'', vertelt hij. ,,It suvelfabryk fan Harich hie sa lang bestien, fyftich of hûndert of sa.'' ,,Fyftich'', vult zijn vrouw hem aan. Zij kwam ook uit een boerengezin. ,,Us heit wie lytsboer.'' Moaie simmer Het was liefde op het eerste gezicht, weet Van der Meulen nog goed. ,,It wie de simmer fan '47, dat wie in hiele moaie simmer. Der wienen ek in protte feesten, der wienen mear suvelfabriken dy't sa lang bestienen.'' Na twee jaar verkering trouwde het stel, dat daarna eerst drie jaar in Bozum woonde en daarna twee jaar in Riis. ,,En doe koenen wy in spultsje hiere by Earnewâld. It wie in houten hûske, midden op'e rûmte.'' Zij had er wel heimwee, vertelt ze. ,,Ik woe fuort wol werom, mar ja, wy woenen graach wat fan ússels ha.'' Ze begonnen klein, met acht koeien, een paard en een kip. ,,Dy hin wie dêr sa thús. As wy fuort west hienen, stie er ús op te wachtsjen. Hy siet my ek wol op't skouder'', vertelt Van der Meulen lachend. Zeven jaar later stopte zijn vader als boer en kon hij het bedrijf overnemen. ,,Tsien jier letter is buorman saneard en koe ik der lân bykeapje. Doe wie'k ynienen grutboer.'' Samen Ze deden het samen, zeggen Sietze en Neeltje. ,,Mem hat altyd in soad molken'', vertellen de kinderen. ,,Dat fûn se ek prachtich om te dwaan.'' Het bedrijf telde op zijn meest rond de zeventig koeien en die omvang heeft de boerderij ook nu nog, nu hun zoon de veehouderij runt. ,,Yn 2004 binne wy stoppe en hat hy it bedriuw oernaam. No wenje wy hjir mei ús trijen, sa lang as wy hjir bliuwe kinne. Mei wat help fan de thússoarch slagget it noch bêst.'' Het echtpaar kreeg zeven kinderen, van wie een zoon is overleden op zijn negenentwintigste. ,,Dat wie ús minste dei'', zegt Van der Meulen zacht. Het echtpaar heeft inmiddels acht kleinkinderen en drie achterkleinkinderen. In februari kwam Neeltje van der Meulen zwaar te vallen en daarbij liep ze scheuren op in haar heup. Sindsdien woont ze in Bertilla in Drachten, waar ze nu druk aan het revalideren is. Het gaat de goede kant op, zegt ze, ze kan al weer een beetje lopen. Vanmiddag was ze voor de tweede keer weer even thuis, om het huwelijksfeest met de kinderen te vieren. ,,Ik genietsje der bot fan.''