Mont Ventoux-column, deel 4: Doge jo wol?!??

Beetsterzwaag - In deel 4 van de serie Rolstoelpad Mont Ventoux-columns deze week Petra Grimbergen.

Doge jo wol?!?? Donderdagmiddag, het waait hard. Tussen Akkrum en Grou heb ik wind mee en ga hard langs de snelweg en onder de aquadukten door. Ik waan mezelf weer heel even wielrenster. Bij Jirnsum draai ik en krijg de wind tegen. En ben ik ineens weer gewoon Petra, één van de deelnemers, druk in training voor beklimming van dé Mont-Ventoux. De naam van de berg: de berg van de altijd wind. Ik heb 'm vroeger twee keer beklommen en inderdaad, veel wind en nog tegen ook! Ik doe het nu voor het goede doel, voor de mensen die hun hele leven op vele vlakken wind tegen hebben. Ben niet meer zo getraind als vroeger maar moet nu niet gaan zitten piepen.... trappen!. Jirnsum uit en daar ligt mijn trainingsheuvel, de hoge brug van de Oude Schouw. De wind staat precies tegen, en goed hard. Stevig stamp ik door, naar boven. Boven op de brug draai ik en daal af. Weer naar boven, de wind wil mij terug duwen maar ik trap er doorheen. Nog een keer en nóg een keer en nóg een keer. Bij beklimming nummer elf heb ik, bijna boven, oogcontact met de brugwachter. Hij roert in zijn koffie en lijkt te schudden met zijn hoofd. Ik zie hem denken: “Dôge jo wol...!??” Het moet er kennelijk idioot uitzien, een klein vrouwtje op een racefiets, steeds weer stampend de brug op..... Een beetje beschaamd daal ik af richting Akkrum. Voel me toch een beetje vreemd raar. Rustig fiets ik langs Aldeboarn. Bijna terug in Nij Beets, heb ik de wind weer in de rug en het zonnetje breekt door. Ik voel me ineens sterk en goed, eigenlijk heel super! Ik fiets voor het rolstoelpad, ik doe wat voor een goed doel, dus ”ik doge zeker wol!!!” Precies 20 jaar geleden plaatste ik mij als 3e en laatste wielrenster voor de Olympische spelen van Barcelona. Later veel geschaatst en ook veel getraind op de racefiets. Na de geboorte van zoon Roel is de racefiets op zolder beland. Door de uitdaging van Medifit, het beklimmen van de Mont Ventoux voor het rolstoelpad in Beetsterzwaag, ben ik weer op de racefiets geklommen. Binnenkort klimmen we naar de top!!