Groot deel vrijwilligers Dierenambulance Drachten/ZOF weg na conflict

DRACHTEN - Dierenambulance Drachten/Zuidoost Friesland is tien van de zestien vrijwilligers kwijt. De groep verwijt voorzitter Bernardette Hendriks dat ze elk initiatief in de kiem smoort en de vrijwilligers 'onmenselijk' behandelt. Hendriks en penningmeester Anita van der Molen spreken van een coup om het bestuur over te nemen.

Tekst en foto's Fokke Wester  Afgelopen maandag zijn drie vrijwilligers van de Dierenambulance Zuid-Oost Friesland ontslagen. Daarop is een groep van zeven andere vrijwilligers opgestapt. Dat gebeurde in een speciale vergadering, die bijeen was geroepen door het bestuur van de stichting. Vrijwilligster Dorien Mekel uit Ravenswoud en twee anderen mochten de vergadering niet meer bijwonen, zij waren zondagavond via een persoonlijk langsgebrachte brief ontslagen. Dierenambulance Drachten/ZOF is actief in de gemeenten Smallingerland, Opsterland, Achtkarspelen en Ooststellingwerf. Onvrede Het is niet voor het eerst dat er massaal vrijwilligers opstappen bij de Dierenambulance Zuid-Oost Friesland. Eerder gebeurde dat in 2009 en 2011. Ook toen was er sprake van onvrede, zegt Dorien Mekel, die zelf pas sinds vorig jaar november actief is voor de dierenhulpdienst. ,,Ik heb afscheidsbrieven gezien, die logen er niet om. Mensen klagen bijvoorbeeld over het rooster, waarop ze zonder overleg op de vreemdste tijden werden ingepland. Wij wilden als vrijwilligers graag dat de Dierenambulance een open, transparante en volwassen organisatie zou worden, maar blijkbaar is er sprake van een structureel probleem.'' Volgens Mekel heeft dat vooral te maken met voorzitter Bernardette Hendriks, sinds 2011 het enige bestuurslid. Op de site staat Miri de Haan uit Lippenhuizen nog als aspirant-secretaris, de overige zetels zijn vacant. Pas vorige week is een nieuw bestuurslid benoemd, Anita van der Molen, ook uit Lippenhuizen. Zij is sinds twee maanden actief voor de dierenambulance. Het bestuurlijke trio is vrijdag naar de Kamer van Koophandel geweest om zich officieel als nieuw dagelijks bestuur in te laten schrijven. Niet moddergooien Mekel: ,,Bernardette klaagde er steeds over dat ze het zo druk had. Laat ons dan helpen en delegeer dingen, zeiden wij. Ik heb mezelf nog aangeboden voor een bestuursfunctie, maar dat werd geweigerd. Ze hebben blijkbaar geen behoefte aan mensen die initiatief tonen en die proberen zaken helder te krijgen.'' Dorien Mekel wil absoluut niet met modder gooien, stelt ze nadrukkelijk. Ook is er volgens haar geen sprake van een coup binnen de organisatie. ,,Als vrijwilligers betreuren wij het erg dat het zo heeft moeten lopen. De groep was van zins om met elkaar samen te werken en met plezier iets goed voor de (huis)dieren in het rayon te doen.'' Volgens Mekel waren de vrijwilligers er op gericht de samenwerking te verbeteren, maar stak het bestuur alleen energie in achterdocht en wantrouwen. ,,De mensen die mee wilden denken, vooruit wilden en initiatief toonden, zijn de laan uitgestuurd. De meeste van de andere vrijwilligers hadden genoeg van de onmenselijke behandeling door het bestuur en zijn zelf opgestapt.'' Gebrek aan openheid Een van de voornaamste bezwaren van de opgestapte helpers is het gebrek aan openheid over de financiën. In 2011 is voor het laatst een jaarverslag gemaakt. ,,Dit betekent dat het bestuur zich niet houdt aan de eigen statuten. Bovendien zet het bestuur daarmee de ANBI-status en de daarmee samenhangende belastingvrijstelling op het spel. Het bestuur stelde het niet op prijs als dit door bezorgde vrijwilligers werd aangekaart.'' Mekel trekt nu aan de bel, omdat volgens haar het geld van de sympathisanten, donateurs, de vier gemeenten en de samenwerkende asiels niet goed wordt ingezet. ,,Ook vinden we dat nieuwe vrijwilligers en andere partijen waarmee samengewerkt wordt, behoed moeten worden voor de respectloze manier van bejegenen die nu gewoon lijkt binnen de stichting.'' Ordinaire coup Voorzitter Bernardette Hendriks en penningmeester Anita van der Molen spreken van een ordinaire coup van de groep van tien. ,,Se woenen gewoan it bestjoer oernimme. Dorien en ek de oaren ha dat ek sa sein: ik wol yn it bestjoer.'' De samenwerking ging in het begin goed, stelt Hendriks, maar gaandeweg merkte ze dat Mekel en anderen niet meer bezig waren met de taken waarvoor ze waren aangenomen. In plaats daarvan regelden ze op eigen houtje zaken buiten het bestuur om en in afwijking van bestaande afspraken met andere instellingen en bedrijven. Bovendien zorgden ze door kwaadsprekerij en valse beschuldigingen voor een negatieve sfeer, zegt Hendriks. ,,Se ha my echt letterlik beskuldige fan dyfstal út de kas fan de Dierenambulance. Fiif wiken lyn haw ik tsjin Dorien sein dat Miri en ik har net yn it bestjoer ha woenen. Wy seagen har net as in oanfulling, mar as in oername. En doe waard it noch folle slimmer. Der is in groepsapp binnen de frijwilligers en wat dêryn allegear oer my sein waard, dat is net mals. Der wurdt gewoan sein dat se my oerspand meitsje sille, dat ik achter slot en grendel moat en dat ik yn therapy moat.'' Gjinien woe Dorien Mekel benaderde zelfs een advocaat om uit te zoeken of het bestuur aan kant gezet kon worden. Volgens de statuten kiest het bestuur zelf nieuwe bestuursleden uit. Dat Hendriks de laatste jaren enig bestuurslid was, is haar volgens eigen zeggen niet te verwijten. ,,Fan de sân dy't no opstapt binne, haw ik der yn de rin fan de tiid seis frege om yn it bestjoer te kommen. Gjinien woe.'' Hendriks werkt voor de Dierenambulance sinds 2006 en kwam in 2009 in het bestuur. Zij wilde eerst ook niet, maar rolde langzamerhand in het bestuurswerk, vertelt ze. ,,Miri is lang aspirant bleaun, omdat sy der oars allinnich foar opstrûpe soe as ik der by weifalle soe. No't Anita der by is, binne wy einliks wer op folle sterkte en dat wie dus ek it momint om it offisjeel te meitsjen.'' Wat de jaarrekeningen betreft, die zijn de laatste jaren inderdaad niet gemaakt. ,,Mar ik hie mar ien prioriteit: de Dierenambulance moast draaien bliuwe. Der moasten roasters komme en de rekkens moasten betelle wurde. Dy jierferslaggen komme wol. Sa moeilik is dat ek net, wy binne in stichting sûnder personiel en ha mar in lytse boekhâlding.'' De kwestie heeft haar diep geraakt, zegt Hendriks. ,,Se sizze dat ik net iepen bin, mar as se my freegje, krije se oeral antwurd op. Ik ha gjin geheimen. Mar as ik dat yn in fergadering sei, kaam der hielendal neat. Alle administraasje is gewoan yn te sjen, der bart hjir neat stikems.'' Groepsapp De dissidente groep verwijt Hendriks ook dat zij hen verbood om onderling contact te hebben en dat ze niet mochten koffiedrinken bij de collega's van het dierenasiel, waarmee ze het gebouw delen. Dat ligt iets genuanceerder, zegt Hendriks. ,,Ik ha sein dat de groepsapp fan meiwurkers allinnich foar saaklike meidielings brûkt wurde moat. Wa't ferfanging noadich hat, kin dat dêr bygelyks melde. Mar as ien fertelle wol dat se op it terras sit, docht se dat mar yn in priveeberjocht. Soms kamen der yn in pear menuten wol fyftich berjochten, dêr haw ik neat mei noadich. En dat kofjedrinken is in ôfspraak tusken de bestjoeren. It asyl is net ús kantine. Mar soks wurdt noait tsjin my sels sein. Der wurdt allinich achter myn rêch om roddele en dêr pas ik foar.'' Het conflict bezorgt de Dierenambulance een negatief imago, weten de bestuursleden. Van der Molen: ,,Maar nu die groep weg is, is het meteen een stuk rustiger, alle spanning is weg. De sfeer was vreselijk negatief. Ik heb beschuldigingen aan het adres van Bernardette gehoord, die waren echt verschrikkelijk. Het werd heel erg op de persoon gespeeld. Ik werk hier net tien weken, ik dacht: wat moet ik hier nu mee. Ik had juist heel goede ervaringen met Bernardette, maar dat wilden de anderen niet geloven. We zijn het heus niet altijd eens, maar dan praten we daar gewoon over. Er is hier maar een ding belangrijk: dat de Dierenambulance blijft draaien, in het belang van dieren in nood.'' Frisse start Tot augustus worden in elk geval alle geplande ritten gewoon gereden. Maar de druk op de overgebleven vrijwilligers wordt natuurlijk wel veel groter. ,,Dit houden wij zo niet heel lang vol. De komende tijd hopen wij de organisatie weer goed op poten te krijgen. De vrijwilligers die er nu nog zijn hebben allemaal hart voor de zaak, we weten wat we aan elkaar hebben. Maar er moet natuurlijk wel zo snel mogelijk een aantal nieuwe bij'', zegt Van der Molen. Hendriks: ,,Wy wolle wer ta nei in stevige organisaasje mei in hechte ploech frijwilligers dy't breed yn te setten binne. In hechte ploech is better as in grutte ploech. Mar wy sitte net mear yn in krisis, wy binne der krekt út. Fan no ôf moatte wy wer bouwe, it wurdt in frisse start.''