Recensie | Geaard en gesmeed, een bliksemactie van AlleskAn

Opsterland-Ooststellingwerf - Jurjen K. van der Hoek verzorgt met enige regelmaat recensies voor deze website, over exposities in onze regio.

JUBBEGA - Expositie 'geaard en gesmeed', schilderijen van Milly Betten en beelden van Gerlinde Habekotté bij Kunstlokaal No.8 – AlleskAn, Schoterlandseweg 55 in Jubbega. Tot 10 november. Om de wisselende kunst bij Kunstlokaal No.8 in Jubbega te zien moet de bezoeker er rap bij zijn. Want tussen vernissage en finissage – de feestelijke opening en de ceremoniële afsluiting – zitten twee dagen; slechts twee weekenden is het werk te bezichtigen. Werk dat bij het kunstlokaal altijd in tweetallen gaat. Eigenaren Marcel Prins en Birgitte Speulman – een echtpaar in de kunst – zoeken altijd een relatie tussen twee kunstenaars om ze als duo te kunnen laten zien. Geaard en gesmeed, is de titel van de tentoonstelling in Jubbega die na 9 november alweer verdwijnt. Geaard en gesmeed, dat zijn de abstracte landschappen van Milly Betten in combinatie met de ijzeren objecten van Gerlinde Habekotté. Frieslandvariatie Betten laat zich inspireren door het Friese landschap. Van deze invallen vormt ze een soort van morsecode: gekleurde blokjes laten zich ordelijk over de huid van het schilderij strooien. Het landschap is versnippert, het oog reist langs de zich herhalende blokjes om de ruimte te leren kennen. Naar gelang de ingeving wisselt de kleur en de manier waarop de blokjes zijn opgezet, geschilderd dan wel getekend. Ieder landschapskarakter heeft een eigen aard. Is het een waddeneiland dan verklaart dat de zee in blauwen en het strand in okers. De nieuwbouwwijk kent rode accenten, het ploegen is bezaaid met opspattend groen en blauw en geel op het zwarte font, terwijl nat gras zich uitspreidt op of in een grijze ondergrond. De kwastwerking is te volgen, de penseelvoering staat geregistreerd. In eerste instantie lijkt de stijlimpressie nauwelijks ingang te hebben, maar bij een serieuze beschouwing is de dynamiek onnavolgbaar en hebben de composities een grappige ondertoon. De composities openen zich en gaan in dialoog met de kijker. In de hybride serie zijn de blokjes minder strak afgewerkt. Het zijn bastaard schilderijen waarin Betten met een combinatie van schildertechnieken werkt. Dik aangezette olieverf naast transparante details. De vormopbouw is dezelfde in handzame formaten, maar de afwerking is minder steriel als in de grote schilderijen. Schuilen in de kunst Habekotté smeed ijzer tot luchtige beelden. De objecten blijven merkwaardig transparant. Dat komt omdat van het dode materiaal levende repen worden gesneden. Met deze ijzerstrepen vormt Habekotté meest vierkante belijningen voor soepel ogende objecten. Eigenlijk vlecht de kunstenaar met ijzer de beeltenis in de ruimte, zoals een tekenaar een vorm op papier schetst. De geknipte lijnen en gesneden vlakken maken een ruimtelijke tekening en duiden meespelende restvormen. De objecten zijn monumentaal te denken en hebben als model in het klein al een robuuste vormgeving. Ze zijn rondom even interessant, het kent geen voorkant en al helemaal geen achterkant. De aan architectuur gerelateerde figuratie is handzaam, maar de “takkenfabriek” is een levensgrote mobiel. Onder de versteende vegetatie kun je lopen, schuilen in de kunst met aan elkaar gesmede of ineen gehaakte takken. Het vogelhuisje biedt onderdak voor een al te kleine behuizing. Tekst en foto's: Jurjen K. van der Hoek Zie ook weblog Kunststukjes: jurjenkvanderhoek.tumblr.com