Portret uit Gorredijk: Gesina

GORREDIJK Deze week in het Portret van Gorredijk Gesina (26), woonachtig in Gorredijk.

Gesina heeft net een bui op haar hoofd gekregen terwijl ze onderweg was om haar kaartjes te posten. Zoals ze het zegt; “Het is een kleine moeite om de mensen waar je om geeft een kaartje te sturen, dat kan iemand weer heel blij maken.” Voor degenen die dat kaartje krijgen, Gesina is door wind en wind gegaan om ervoor te zorgen dat jullie ze in de bus hebben. Overigens is ze 26 jaar en woont hier ongeveer een jaar in Gorredijk en dat bevalt haar heel goed.

Wat maakt je gelukkig?

“Het zit bij mij eigenlijk wel in de simpele dingen, ik ben heel gelukkig in mijn relatie. Ik woon nu bijna een jaar in Gorredijk en dat gaat eigenlijk voortreffelijk. Ik kwam uit een wat donkere periode en zo kwam ik mijn nieuwe liefde tegen. Nu bloeit alles gewoon heel erg weer op, alles valt op zijn plek. En dat maakt mij gewoon heel erg happy. De juiste mensen om je heen, die je ook weer kunnen steunen. En dat je ziet van ‘wie zijn er nu de echte vrienden, wij zijn nu de mensen die echt om je geve’n. Dat is gewoon heel mooi, want daar kom ik nu echt heel erg achter. En dat maakt mij heel erg gelukkig.”

Hoe hebben jullie elkaar ontmoet?

“We kenden elkaar van vroeger, alleen hadden we een hele tijd geen contact meer. Vriendschappelijk gingen we wel eens met elkaar om en als ons wat dwars zat dan konden we ons hart bij elkaar luchten. Alleen op een gegeven moment ging mijn relatie die ik op dat moment had, uit. Dat liep al een tijdje niet heel goed meer. Ik heb me een hele tijd rot gevoeld. En op een gegeven moment stuurde hij, mijn huidige vriend, mij een berichtje. Een fotootje van een kalfje, gewoon heel simpel berichtje, en even van hoe is het? Dat heeft mijn aandacht getrokken, en op die manier zijn we weer aan de praat gekomen. Ik ben bij hem langs gekomen en we hebben gezellig gepraat.”

„Ik kon ook echt mijn hart luchten en ik dacht van, goh, ik zie je nu op een heel andere manier dan dat ik je eerst zag. En toen sloeg de vonk over. Ik dacht echt van wow jeetje, wat fijn dat ik zo’n goede steun aan je heb. En we konden beiden heel goed met elkaar praten en op die manier is het ontstaan eigenlijk. Heel bijzonder.”