Jubilerend Dodofestival kan het nog altijd gratis doen

Bakkeveen

Meer dan twintigduizend mensen hebben dit weekeinde het Dodo-festival meegevierd in Bakkeveen.

Het festival is gratis toegankelijk, dus de organisatie kan niet tellen aan de hand van de verkochte kaartjes. Toch heeft voorzitter Warner Koiter een redelijk goed inzicht in het aantal bezoekers. Iedereen boven de 18 kreeg namelijk een groen polsbandje en iedereen die jonger was een rood bandje, zodat er bij de verkoop van alcohol geen misverstand kon ontstaan.

Bovendien moest iedereen met een groen bandje bij binnenkomst blazen. ,,Wy binne bang foar dy sûpketen, wêr’t se fantefoaren al flink drinke, sadat se hjir al komme mei flink wat drank op. Want dan binne se hjir mei twa pilskes op al dronken en krije wy it lijen’’, legt Koiter uit.

Sinjaal

Op het festivalterrein is beide festivaldagen geen trammelant geweest. Wel is bij de Poi een man in elkaar geslagen door een groep van vier mannen. Omdat een getuige zich meldde bij de organisatie van het festival konden de daders worden gepakt. ,,It slachtoffer wie in gast fan ús en der wienen lytse bern by. Soks kinne wy hjir net ha.’’

De organisatie maakte er een beveiliger voor vrij en die heeft met de getuige de camerbeelden nagekeken. Zo konden de daders gelokaliseerd worden. De mannen zijn aangehouden door de politie en hebben al bekend. ,,It komt miskien streng oer, mar wy wolle soks hjir gewoan net ha, want wy wurde der wol op ôfrekkene. Boppedat is it in sinjaal oan minsken dy’t rotsoai skoppe wolle, dat wy dat net aksepteare’’, zegt Koiter.

Kluizenaar

De tiende editie van het Dodofestival, genoemd naar een Rooms-katholieke monnik die ooit als kluizenaar in Bakkeveen woonde, bleef trouw aan de nieuwe koers die vorig jaar is ingezet. Toen werd de dancemuziek vervangen door de laagdrempeliger rock. Daarnaast wordt uitgebreid Fries en Nederlandstalig repertoire gepresenteerd.

De muziek past bij een festival voor de hele famiie, zegt Koiter. ,,Wy lústerje nei ús publyk. Dy dance, dat wie net foar ús minsken, de wurkjende man, sis mar. Dan moatst dyn knopen telle en de boel omgoaie.’’ Bijzonder was dit keer de reünie van Bricquebec, dat na tien jaar weer eens bij elkaar kwam. ,,Sy kamen oarspronklik hjirwei en wy fûnen it leuk om op ús tsiende festival dy band te hawwen, omdat sy al tsien jier net mear spylje. En ik ha begrepen dat se trochgeane, al wolle se it net mear sa yntinsyf dwaan as yn it ferline.’’

Aankleding

Het Dodofestival moet een uitje zijn voor de hele famiie, zegt Koiter. Muziek is belangrijk, maar het draait om de sfeer, de gemoedelijkheid. Daarom wordt veel aandacht besteed aan een feestelijke aankleding van het festivalterrein. Daarom ook wordt gekozen voor een goede beveiliging, die bijna niet zichtbaar is.

,,Wy hoege hjir net in leger sterke mannen yn swarte jackjes. Dat lokt earder gedoch út. Wy kieze foar froulje yn in grien T-shirt. Dy ha in portofoan by harren en sa gau as der wat is kinne sy minsken warskôgje. Dat komt in stik freonliker oer. Boppedat hingje hjir oeral kamera’s en dêrmei hâlde wy ek de rûmte bûten de hikken yn’e gaten, dus der ûntkomt ús neat.’’

Pittige buien

Het festival heeft zaterdag enkele pittige buiten over zich heen gehad en dat was jammer, vindt de voorzitter. Door extra tenten te plaatsen hielden de meeste bezoekers het toch droog. Het slechtere weer had ook tot gevolg dat er minder is gedronken en dat betekent weer minder inkomsten voor het festival, dat het toch vooral van de drankomzet moet hebben.

,,Dêr haw ik freedtenacht noch wol eefkes wekker om lein. Wy ha in pear sponsors en fierder dogge wy it noch altyd yn eigen behear. Gelokkich ha wy in protte frijwilligers en dêrtroch kinne wy it noch altyd fergees dwaan. En as ik alles sa’n bytsje optel op myn sigaredoaske, dan komme wy ûngefear út en thús. En wat ik fan ‘e minsken heard ha wie it allinnich mar posityf.’’

Foto’s Willy Wilpstra