Briljanten Wiebe en Trijntje appen nog met de kleinkinderen

Beetsterzwaag

Echtparen die 65 jaar getrouwd zijn, krijgen in Opsterland een kopie van hun huwelijksakte. Maar als je iets dubbel hebt, dan mag je natuurlijk ruilen.

Burgemeester Ellen van Selm was er vanochtend dan ook snel uit, toen ze zag dat het echtpaar Hof-Akkerman al een ingelijste kopie in de kamer had hangen. Die hadden ze namelijk al van hun dochter Janny gekregen toen ze nog maar vijftig jaar getrouwd waren. Wat Van Selm wel tegenviel, was dat de oude kopie een stuk beter was dan de hare. ,,Daar ga ik toch even achteraan. En ik zal zorgen voor een nieuw cadeautje voor jullie.''

Kwalen

Wiebe Hof (89) en Trijntje Akkerman (86) hebben dus nog iets te goed van de gemeente. Vandaag vieren ze hun briljanten huwelijk in het appartementencomplex aan de Van Lyndenlaan. Ze wonen er nu zeven jaar en zijn er heel tevreden. ,,Al hie'k wol wollen dat der ek soarch by ynsiet, want dat ha wy de lêste jierren dochs hieltyd mear noadich'', zegt Trijntje Hof. Nu komt er een keer in de veertien dagen hulp om de woning schoon te maken.

,,Fierder rêde wy ússels. En de bern komme fansels faak lâns.'' Zij is nog heel helder van geest en kwiek, maar bij haar echtgenoot gaat het de laatste jaren allemaal toch wat langzamer, merkt ze op. ,,Hy hat noch noait yn it sikehûs lein, mar hy hat wol syn kwalen'', zegt zij. ,,Sy past hiel goed op my'', zegt hij.

Te jong

Ze kennen elkaar al heel lang. Hij is geboren in De Warren bij Tijnje en zij komt uit Gersloot. Ze gingen beiden naar de lagere school bij Ulesprong en vielen al jong voor elkaar. Eigenlijk wat te jong, zegt zij glimlachend. ,,Op skoalle fûn'k it mar wat in ferfelende jonge. Letter rûnen wy as famkes jûns Tynje op en del en Wiebe rûn oan de oare kant fan'e dyk mei de jonges. It luts, mar it koe eins net. Der wie fierder ek gjin sprake fan dat jo op'e dyk kontakt makken, net heal. It hat ek wolris út west, mar letter krigen wy dochs ferkearing. It wie flak nei de oarloch, dat wie ek wol in ferwarrende tiid.''

Wiebe ging naar de Ambachtsschool in Heerenveen, werkte vervolgens een jaar in Gorredijk en kon toen een baan krijgen op de zuivelfabriek van Tijnje. Daar kreeg hij met een aantal andere jongens les van directeur Stel. Zo werd Hof eerst stalcontroleur en later melkcontroleur. ,,Hy moast earst echt alle kluskes dwaan en waard doe pas kontroleur. Op in stuit sei Stel: jim binne klear, it is tiid om om te sjen nei in oar plak.''

Laboratorium

Het paar was toen al anderhalf jaar getrouwd, omdat er bij de fabriek een woning beschikbaar was. Daarna verhuisde het echtpaar naar Betterwird bij Dokkum, waar hij een laboratorium aan huis moest runnen. ,,Dat hearde net by ien fabryk, mar wurke foar in stik as wat losse suvelferienings.''

Het was de tijd waarin de landbouw grote veranderingen doormaakte en vele kleine zuivelfabrieken uiteindelijk zouden samengaan tot enkele grote. Ook het laboratorium groeide mee, van een eenmanspost naar een station met een k.i.-afdeling en vijf man personeel. Op het moment dat acht districten werden samengevoegd was Hof 59 jaar en kon hij met de vut. ,,Hy hat it wurk altyd mei plesier dien. En hy wurke oan hûs, dat wie noflik, ek foar de bern. As sy moarns fan bêd kamen, dan wie hy der, ek al hie er der dan al in heale wurkdei opsitten. Want it meunsternimmen moast fansels betiid, by it melken.''

Hiel krekt

Niet alleen zag het gezin hoe heit werkte, ze hielpen ook mee, vertelt Trijntje Hof. Zelf ging ze wel eens melkmonsters nemen en ook bij het invullen van de cijferlijsten telde soms het hele gezin mee. ,,Wiebe wie dêr altyd hiel krekt yn, hy woe gjin fouten meitsje, mar woe wol as earste de listen ynstjoere. Wy telden fan boppe nei ûnderen en dan nochris nei boppen. En doe hienen wy noch gjin rekkenmasjine. Dy hat Wiebe op in stuit sels mar kocht, mar dêr koe er allinnich mar mei optelle.''

Zelf zorgde Trijntje Hof voor de huishouding. Na de lagere school moest ze als jongste van de acht kinderen ook thuis al helpen en verder verzorgde ze jarenlang het gezin van een zuster, die jong aan kanker stierf. ,,It wie flak nei de oarloch, dat wie in minne tiid.'' Zelf kreeg het echtpaar twee kinderen, een zoon en een dochter. Als briljanten paar hebben ze nu drie kleinkinderen en vijf achterkleinkinderen.

Hobby

In 1994 verhuisde het echtpaar naar Beetsterzwaag, omdat de oude omgeving toch weer trok. ,,Hjir is it folle moaier om te fytsen en sa. Wiebe koe yn it hok moai houtdraaie, syn grutte hobby. Sels mocht ik graach skilderje.'' Ze wijst op een zelfgemaakte aquarel aan de muur. Trijntje Hof leerde zichzelf ook de Hindelooper Schilderkunst aan en gaf daar ook wel cursussen in.

Zeven jaar gelden verhuisden ze van de Bouwen naar hun appartement aan de Van Lyndenlaan. Toen moest Hof noodgedwongen het houtdraaien vervangen door houtsnijden, omdat er geen plaats was voor de draaibank. Aan hun liefhebberijen komen de beide echtelieden de laatste jaren niet meer toe. Daarnaast kent het ouder worden ook nog een ander nadeel, merken ze. ,,Der binne net safolle minsken mear oer fan froeger.''

,,Mar mem is noch hiel aktyf en modern. Sy appt en sit sels op Facebook'', vertelt zoon Meint. ,,Sy hat in smartphone krigen en kin no mei de beppesizzers appe. Moai net?’’

Tekst en foto’s Fokke Wester