Oer de Brêge | Jora Dekker met een baby op de rug door Azië

GORREDIJK

Redacteur Fokke Wester ontmoette op de brug in de Hoofdstraat van Gorredijk Jora Dekker (donderdag wordt ze 29) uit Gorredijk met haar zoontje Waldemar van een jaar. Ze woont nu tweeënhalf jaar in Gorredijk.

Waarom ben je hierheen gekomen? Vanwege de liefde. Ja, nee, ik heb heel lang in Utrecht gewoond, toen werkte ik bij Sanoma in Hoofddorp. De Uitgever. Ja, ik werkte als free-lancer op de marketingafdeling, voor verschillende tijdschriften, zoals VT Wonen. Ik woonde daar al heel lang en toen was Rudie hier naartoe verhuisd. Rudie is je man? Ja, Rudie Buruma. Die had je in Utrecht ontmoet? Nee, ik had hem al elf jaar geleden ontmoet, in Leeuwarden, bij een heel goede vriend van hem. En zo lang hadden jullie ook al verkering? Ja, eigenlijk wel. En toen is het een keer uit geweest, een jaar, en toen was hij terug naar Gorredijk gegaan. Want we woonden samen daar. Mag ik vragen waarom het weer aan is geraakt? Er is altijd wel een klik, een chemie tussen ons geweest, dat is ook niet de reden waarom het uit is gegaan. Maar we kregen weer contact met elkaar en het was meteen weer pats, boem! Liefde op het tweede gezicht. Liefde op het tweede gezicht, ja. Meteen weer verliefd. En ja, dan kun je er van alles aan doen, maar ja. Mooi. En toen heb je besloten om dan maar hierheen te komen. Ja. En dat was wel even een stap, want ik hou heel erg van de stad. Dus ik moest er wel even over nadenken. Maar ja, voor de liefde doe je dat toch. Heb je nu ook nog werk. Ik heb nog wel heel lang bij Sanoma gewerkt toen ik hier woonde. Ik kon twee dagen daarheen en dan anderhalve dag thuiswerken. Dat was perfect. Maar vorig jaar hebben we een kindje gekregen en toen heb ik besloten om lekker van hem te gaan genieten. We hebben nog een mooie reis gemaakt, van twee maanden naar Azië. Voor de geboorte nog... Nee, toen hij al geboren was. Wij zijn echt van het reizen, ook al voordat Waldemar geboren was. Hou oud was Waldemar toen jullie op reis gingen? Hij was acht maanden. Jullie zijn dus nog maar pas terug. Ja, begin december zijn we terug gekomen. Is dat leuk, om twee maanden met zo'n kleine baby te reizen? Ja, fantastisch. Je hebt echt alle tijd met zijn drieën, en echt de tijd voor elkaar. Je gaat 's ochtends lekker ontbijten, daarna lekker zwemmen in de zee of in het zwembad. Dat vindt hij ook fantastisch. Maar jullie hebben wel echt gereisd, niet de hele tijd in hetzelfde hotel gezeten. Nee, we zijn ten hoogste drie dagen op een plek gebleven en dan gingen we weer drie dagen ergens anders naar toe. In Maleisië hebben we een auto gehuurd en het hele land doorgereden. We houden er wel van om echt wat van het land te zien. Dat deden we altijd al samen en we dachten: we gaan het gewoon met ons kind proberen. We zijn samen ook wel in Peru geweest en in Colombia, maar we hebben echt voor Azië gekozen. Azië is echt wel fantastisch om met een kind te reizen. Waarom? De mensen daar zijn zo lief. En als je uit eten bent, dan pakken ze hem op en dan gaan ze lekker met hem spelen. En dan hadden wij ook even tijd voor ons zelf. Een keer waren we in een restaurant en toen waren we hem ineens kwijt. Had iemand hem meegenomen naar de keuken en daar stonden ze met zijn allen om hem heen. Blond haar en blauwe ogen, daar zijn ze gek op. Zo'n baby is dus ook een manier om contact te maken. Zeker! Er komen zoveel mensen naar je toe. We zijn nu veel vaker door vreemden aangesproken dan toen we nog met zijn tweeën reisden. Grappig. Ik weet nog van toen wij onze eerste net hadden, dat we een lang weekend naar Ameland al heel spannend vonden. Dat was voor ons al een hele onderneming. Ik denk dat als je je goed aanpast en je houdt er goed rekening mee, dat het dan wel kan. We hebben het ook meteen gezegd: we willen wel de dingen blijven doen die wij leuk vinden. We zijn het gewoon gaan proberen. Hij kan overal mee naar toe, juist omdat hij zo klein is. Je pakt je draagzak en je doet hem achterop je rug. En je hoeft met zo'n kleintje ook nog niet bang te zijn dat hij wegloopt. Nee, maar je kunt wel wandelingen maken, zwemmen, naar marktjes. Echt twee maanden quality time, dus. Ja, zeker. Dus we hopen snel weer eens zo'n reis te kunnen maken. Dus niet naar camping 't Hout in Bakkeveen of naar de Berekuil in Grollo. Nee. We zeiden altijd dat we dat nooit zouden doen, naar Center Parcs en dat soort dingen, maar stiekem is zo kneuterig eigenlijk ook wel leuk. Dus dat zullen we echt wel eens doen. Jullie hebben al weer een reis gepland voor komend jaar? Nee, nee, nog niet. Maar we willen het liefst met een camper door Nieuw-Zeeland, een beetje die kant op. We zitten altijd wel plannen te maken om weg te gaan. Als Waldemar tien is heeft hij al een paspoort vol met stempels. Dat denk ik wel, inderdaad. Moest hij ook ingeënt worden voor Azië? Ja, hij moest BMR, geloof ik. Alle normale vaccinaties voor die regio. Nou, wel iets minder dan wat wij normaal hoefden, hij heeft maar een vaccinatie gehad. Leuk. Je werkt nu ook nog? Nee, ik ben nu op zoek. Dus hard aan het solliciteren. Sowieso marketing en ik ben aan het kijken naar iets grotere bedrijven in het Noorden. Maar ik merk wel dat het hier iets lastiger is om werk te vinden dan in het Westen in mijn vakgebied. Marketing kun je dankzij internet en zo natuurlijk ook wel op afstand doen. Dat kan, maar ik merk toch wel dat bedrijven wel willen dat je ook op kantoor aanwezig bent. Maar ik ben nu inderdaad ook aan het kijken om wel weer iets in het Westen te doen, bijvoorbeeld twee dagen daar en dan een dag thuis werken. Je zei net dat je een echt stadsmens bent, dan verveel je je natuurlijk dood in Gorredijk. Nou, dat is me dus heel erg meegevallen. Want ik kom oorspronkelijk uit Sint Nicolaasga en ik heb in Sneek op school gezeten, dus ik heb hier nog best wel veel vriendinnen wonen. Ook veel die vaak nog wel in het weekend teruggaan naar hun ouders. Dus elk weekend is er wel een goeie vriendin van mij hier in de buurt. En ik ga best nog wel vaak even naar Utrecht toe, of naar Amsterdam, een weekendje of zo. Dat probeer ik sowieso een keer in de maand te regelen, maar eigenlijk vaker, om die kant op te gaan, naar mensen die ik daar ken, om toch nog een beetje dat stadse mee te krijgen. Maar met zo'n kleintje is het hier ook super, al die ruimte. Om op te groeien is een dorp perfect. Ja, zeker, ja.

Auteur

Fokke Wester