Oer de brêge | Annie Meijer: ‘Ik wist dat hij wilde gaan varen, daar was ik dus heel goed op voorbereid’

OOSTERWOLDE

Redacteur Anita Boel treft op de brug in Oosterwolde de 82-jarige Annie Meijer. Ze woont al meer dan vijftig jaar in het dorp, maar komt oorspronkelijk uit Leeuwarden. Varen vormt een rode draad in haar leven.

,,Mijn man was zeevarende. Hij heeft dertien jaar op de grote vaart gezeten. Toen hij er mee ophield, heeft hij gesolliciteerd in Oosterwolde. Toen kwamen hier net die fabrieken opzetten in ’66. Hij kreeg een baan bij Kuppel en daar heeft hij altijd met veel plezier gewerkt.” Vond hij het dan niet moeilijk om de zeevaart achter zich te laten? ,,Nee, want als mijn man eenmal zegt ‘ik houd ermee op’, dan houdt hij er ook mee op. Daar is hij heel kordaat in.” In de begin jaren was u dus vaak alleen thuis? ,,Ja, dan was ik altijd een jaar alleen. Hij ging meestal een jaar weg en dan was hij twee maanden thuis en ging hij weer. En dan was ik alleen met de kinderen. Twee jongetjes.” Maar vond u dat niet moeilijk? ,,Nee, wij zijn al vanaf ons vijftiende en hij was zestien samen. Ik wist dat hij wilde gaan varen. Daar was ik dus heel goed op voorbereid. Natuurlijk was het nooit leuk als hij weer weg ging, want dan moest je altijd wel weer even wennen. Maar ik ben ook een paar keer met leuke reizen mee geweest. De laatste reis die hij maakte, al wisten we toen nog niet dat het de laatste reis zou zijn, toen mochten de vrouwen een half jaar mee. Op tien dagen na een half jaar de hele wereld rond. Het was prachtig!” Maar toen hadden jullie al kinderen? ,,Klopt, en die mochten niet mee. Die zijn toen bij opa en oma gebleven. Toen was de jongste drie en de oudste vijf jaar. Dat was wel moeilijk hoor, om ze zo lang los te laten.” Ik begrijp dat het toen dus ook nog niet duidelijk was dat dit de laatste reis zou zijn? ,,We hadden een boot in aanbouw. Die wilde mijn man zelf afmaken. Toen we thuiskwamen besloot hij daarom om een baan aan de wal te zoeken.” Jullie zijn na de zeevaart dus wel blijven varen? ,,Klopt. Eerst hadden we een zeiljacht. Daar hebben we zo’n zeven jaar mee gevaren, de Friese meren over. Toen hebben we een oud boerderijtje gekocht hier in Oosterwolde aan de Rijweg. Dat moest verbouwd worden, dus toen hebben we de boot verkocht. Ook hebben we toen nog een dochtertje gekregen. We hebben daar 23 jaar met veel plezier gewoond, heel prachtig. Het was echter wel hard werken. Een groot erf, een grote moestuin, een houtkachel. Hierop besloten we het huis te verkopen en weer een boot te kopen. Het huis waren we zo kwijt en we hadden ook zo weer een boot: een safari kruiser, een hele mooie. In Oosterwolde hebben we toen een kleiner huis gekocht aan de Menninge en daar wonen we nog steeds. De boot hebben we in 2012 verkocht. Ik moest een nieuwe heup hebben, je wordt ouder en de crisis kwam eraan. We konden de boot toen nog goed verkopen.” En missen jullie het varen erg? ,,Nee, het is dertien jaar hartstikke mooi geweest, prachtig gevaren en dat is nu gewoon afgelopen.” Ik heb wel de indruk dat u tot nu toe een mooi leven heeft gehad? ,,Zeker, we hebben een leuk leven gehad samen. De kinderen zijn nu getrouwd, we hebben kleinkinderen en we hebben ook de eerste achterkleinkinderen gekregen. Een jongen en een meisje. Genieten.”

Auteur

admin