Harm en Stien Toering vieren hun briljanten huwelijk

Opsterland-Ooststellingwerf

GORREDIJK - Als Jehova’s Getuigen vieren Harm (89) en Stien (86) Toering binnenkort hun beider verjaardagen niet, maar bij hun 65-ste huwelijksdag wilden ze graag even stilstaan.

 - Als Jehova’s Getuigen vieren Harm (89) en Stien (86) Toering binnenkort hun beider verjaardagen niet, maar bij hun 65-ste huwelijksdag wilden ze graag even stilstaan. Het jubilerende echtpaar vierde het feest maandag samen met hun drie kinderen, vier kleinkinderen en twee achterkleinkinderen. ,,Jierdeis fiere wy net, mar dit meie wy sels witte. Wy ha alle jierren noch ús troudei fierd, myn man traktearde dan ek op syn wurk’’, vertelt Stien Toering. Burgemeester Ellen van Selm van Opsterland bracht hen maandagmiddag namens de gemeente de gelukwensen en een presentje. Harm Toering is geboren in Tjalleberd, maar hij groeide op in Ruigahuizen in Gaasterland. Stien Rinzema is geboren en getogen in Nij Beets, in een gezin met elf kinderen. ,,Ik hie acht broers en twa susters, ús heit wurke by de boer. Ik ha Harm troffen op it feest fan de legere skoalle, dy bestie doe 75 jier.'' Harm Toering werkte toen net op het aluminiumbedrijf in Nij Beets. Later kon hij een baan krijgen bij  Koelstra in Gorredijk. Tekenaar Na hun trouwen woonden het echtpaar door de huizenkrapte eerst enkele jaren in bij haar ouders, waar ook hun oudste dochter is geboren. Daarna kregen ze een huis in Gorredijk en daar werden hun zoon en tweede dochter geboren. Na negen jaar Koelstra verkaste Harm Toering naar Ybema in Tijnje, waar hij zich opwerkte van metaalbewerker tot tekenaar. ,,Hy hie der net foar leard, hy hie allinnich mar ambachtskoalle. Hy hat it allegear sels wat útfûgele, dat fyn ik noch altyd hiel knap fan him,'' zegt zij bewonderend. ,,Mei 59 koe Harm yn de Vut en dêr genietsje wy no dus al hiel lang fan. Wy binne doe ek begûn mei wat langere fakânsjes. Froeger gienen wy mei de bern te kampearen, op de fyts nei Diever, dat wie al sa moai. En ik bin ek hiel bliid dat ik de bern froeger op muzykles dien ha. Ik hie in wurkhûske der by  om dat te beteljen, mar dêr ha se no noch profyt fan, want sy spylje allegear noch in ynstrumint.'' Met de ouderdom komen ook de spreekwoordelijke gebreken. Het echtpaar heeft hulp in de huishouding, maar is verder bog geheel zelfstandig. ,,Wy ha wol ús kwaaltsjes, ik ha wat lêst fan de longen en sa, mar wy rêde ús noch hiel goed sels.’’