Oer de Brêge | Haijo van Asperen: 'Ik ben een gelukkig mens'

OOSTERWOLDE

 Redacteur Anita Boel ontmoet op de brug in Oosterwolde Haijo van Asperen (69). Ondanks zijn leeftijd werkt hij nog steeds met veel plezier bij de gemeente en doet daarnaast ook vrijwilligerswerk.

Ik moest even cartridges halen, dus dat brengt mij nu over de brug. Ik heb vanmorgen met BOON, BewonersOverlegOosterwolde-Noord, al zwerfvuil opgeruimd. Dat doen we maandelijks. Iedere eerste donderdag van de maand halen we met een groepje mensen in de wijk het vuil op. We beginnen om 09.30 uur met een kopje koffie bij Rikkingahof en daarna gaan we als ploeg op pad. Meestal met zo’n acht à tien mensen. Vuilniszak mee en een prikker in de hand. Is dit dan zo nodig in Oosterwolde-Noord? Nou, ik heb zelf het gevoel dat het wel iets minder wordt. Maar ook nu hadden we allemaal toch wel weer een zak vol. We hebben ook wel eens gehad dat je een tweede zak nodig had, maar dat hebben we de laatste tijd niet meer meegemaakt. Zou dat komen door jullie inzet? Mede denk ik. Voorheen haalden we heel veel zwerfvuil rondom het Stellingwerf College weg. Sinds een paar jaar hebben ze daar echter ook zelf een project en wordt het zwerfvuilprobleem samen met de leerlingen aangepakt. Voorheen haalden wij daar, voornamelijk in het naastgelegen Domineesbosje behoorlijk wat op, maar dat doet de school nu en dat scheelt wel. Wel merken we dat we in de schoolvakanties minder zwerfvuil vinden, vooral langs de routes naar de school toe. Waarom zet jij je hier eigenlijk voor in? Ik vind het leuk werk. Ik werk nog een klein beetje bij de gemeente als raadscommissiegriffier. Maar ik vind het gewoon leuk om als vrijwilliger ook wat uren te maken. Als BOON onderhouden we bijvoorbeeld ook het bosje tussen het gemeentehuis en de dorpskerk. Drie à vier keer per jaar gaan we met een ploegje mensen in dit stinzenparkje aan de slag. We halen dan de dingen eruit die er niet in horen. Zo hebben we er vorige week nog de bramen en de brandnetels verwijderd, zodat de stinzenplanten de ruimte houden. Want alles jullie het niet onderhouden, gebeurt het niet? De gemeente onderhoudt het, maar niet zoals wij dat nu doen. Wij halen echt de dingen eruit die eruit moeten. In de volksmond heet dit pakje het Jan Mantel-bosje. Het is een oud-collega van mij en hij stuurt ons aan. Hij wijst ons welke beplanting er niet thuis hoort. Maar ik vind het dus gewoon leuk om een beetje handwerk te doen. Ik heb altijd op kantoor gezeten, maar dit is ook wel leuk. En dat geldt ook voor het opruimen van zwerfvuil. Ik ben zelf nogal netjes en houd niet van rommel en zo ruim je de boel gezellig met elkaar op. Doe je nog meer vrijwilligerswerk? Ik woon aan de Boereweide waar we al bijna 38 jaar een buurtvereniging hebben. Daarvan ben ik nu de secretaris/voorzitter. We zitten een beetje moeilijk met bestuursleden. Ik was al zes jaar secretaris, maar nu ook een jaar voorzitter. Ach, dat kun je ook wel een beetje vrijwilligerswerk noemen. Ik help mee bij het organiseren van de activiteiten. Zo gaan we morgenavond bowlen. Jaarlijks hebben we ook een barbecue. Op nieuwjaarsdag komen we ook altijd bij elkaar en we hebben fietstochten. Zo’n drie à vier keer per jaar organiseren we dus iets en gemiddeld doen er zo’n 25 mensen aan mee. Een leuke buurt om te wonen? Wij wonen daar dit jaar veertig jaar. Ook in hetzelfde huis. Om ons heen wonen ook z’n vijf à zes gezinnen die er ook vanaf het begin wonen. De buurt verouderd dus wel, maar gelukkig zijn er de laatste jaren weer jongeren met kinderen bijgekomen. De saamhorigheid is er groot. Doordat de buurt veroudert ben je natuurlijk wel een beetje beperkter in de activiteiten. Niet iedereen kan meer aan alles mee doen. Ooit behoefte gehad om te verhuizen? Nee, nooit. We wonen nu 46 jaar in Oosterwolde. In 1971 zijn we getrouwd. Toen hebben we eerst zes jaar aan de Assessorlaan gewoond en toen zijn we naar de Boereweide gegaan. Het voldoet daar zo goed, dat we er nooit over na hebben gedacht om weg te gaan. Ondanks je leeftijd werk je dus nog en ook doe je vrijwilligerswerk. Een actief man dus. Ik ben, toen ik 63 werd, met pensioen gegaan. Toen had ik veertig jaar gewerkt bij de gemeente op de financiële beleidsafdeling. Op dat moment kwam een functie als raadscommissiegriffier vrij. Dat ben ik toen gaan doen. Zo blijf ik betrokken bij het gemeentegebeuren, want dat heeft nog altijd mijn belangstelling. Ik doe dit werk nu ruim zes jaar en als het aan mij ligt ga ik er nog wel even mee door. Volgend jaar zijn de gemeenteraadsverkiezingen. Als de structuur van commissies zo blijft zoals het nu is, dan denk ik dat ik nog wel even mee kan. Ik ben wel de oudste denk ik die nog werkt bij ons, maar toe maar, ik voel mij er heel happy mee. Ik ben een gelukkig mens.

Auteur

Fokke Wester