Oer de Brêge | Speelbal van de automobilist

OOSTERWOLDE

 Op de brug in Oosterwolde komt redacteur Anita Boel dorpsgenoot Michiel Veenema (41) tegen. Hij werkt als vangrailmonteur. Een beroep dat zeker niet zonder risico’s is.

Wat brengt jou over de brug? Ik moet naar het gemeentehuis. Ik wil wat informatie inwinnen over vergunningen. Je hebt plannen? Een aanbouw. Ik woon samen met mijn vrouw en kinderen aan de Drie Stellingenweg. De keuken is te klein. We willen proberen om aan de achterzijde uit te breiden. De tuin is groot zat, dus wat dat betreft moet het kunnen. Woon je al lang in Oosterwolde? Sinds mijn vierde. Komende december wonen we vier jaar in onze huidige woning. Mijn vrouw wil er niet meer weg, vandaar dat we ook naar uitbreiding kijken in plaats van verhuizen. Ga je deze klus zelf uitvoeren? Als het wil wel. Je bent dus wel handig begrijp ik. Werk je in de bouw? Ik zit nu even thuis in verband met mijn rug. Spit. Maar ik ben vangrailmonteur en zit in de verkeerstechniek. Dit werk doe ik nu zo’n twaalf jaar. Het is leuk, maar er zit ook een keerzijde aan natuurlijk. Vertel? Het verkeer. Je bent altijd een speelbal van de automobilist. Je hebt weleens iets vervelends meegemaakt. Ja, helaas wel. Een bekende die is aangereden en is overleden. Dat soort dingen wil je eigenlijk niet meemaken. Hoe kan zoiets gebeuren dan? Het negeren van rode kruizen. Een andere collega is geraakt door een kraan en overleden. Ik heb het zelf niet zien gebeuren, maar het doet zeker wat met je. Gelukkig kan ik het redelijk relativeren en het thuisfront is er ook nog. Gebeurt er iets, dan kan ik het thuis altijd kwijt. Daar vind ik altijd een luisterend oor en dat scheelt natuurlijk een heleboel. Daar heb ik veel steun aan. Nooit gedacht, ik zoek een andere baan? Ik heb hiervoor negen jaar in een fabriek gewerkt, een paar jaar ploegchef geweest. Nu werk ik buiten en kom door heel Nederland. Dat bevalt me beter. Een fabriek is altijd hetzelfde. Ach, alles heeft voor- en nadelen. Ik doe mijn huidige werk met plezier. Heeft het jou wel veranderd? Dat je door je werk beseft dat het leven ineens afgelopen kan zijn, waardoor je nu meer geniet van het leven? Dat besef had ik al. Sinds ik in het leger heb gezeten. Ik ben in Joegoslavië geweest en dan krijg je wel een heel andere mindsetting. Wat heb je daar meegemaakt? Wat heb ik er niet meegemaakt. Ik kan er wel over praten, maar daar heb ik nooit zo veel behoefte aan. Dat zijn dingen die zijn geweest en dat heb ik een plekje gegeven. Dat is een mooi plekje, dus laat het daar maar lekker liggen. Ik kijk liever naar de toekomst.

Auteur

Fokke Wester