Boegbeeld Kunstwerf neemt afscheid: Janou Sipsma geeft stokje door

Opsterland-Ooststellingwerf

De waarde die kunst heeft, is volgens Janou Sipsma (50) moeilijk uit te leggen. Voor de vijftigjarige creatieveling betekent het in ieder geval alles.

Dat wordt onder meer duidelijk uit haar onvoorwaardelijke inzet voor de Stichting Kunstwerf. Tien jaar geleden stond ze aan de wieg van deze organisatie, om zich vervolgens een decennia lang te ontpoppen als aanjager en organisator van diverse kunstzinnige en culturele activiteiten. Deze maand neemt ze afscheid. ,,Ik ben tien jaar lang ontzettend betrokken en bevlogen bezig geweest", blikt Sipsma terug. ,,Maar de balans is zoekgeraakt. Het is tijd om het stokje door te geven." Het interview vindt plaats in de nieuwe expositieruimte van Friesgoed. Deze creatieve bruisplek heeft ze samen met haar partner Gerben But gecreëerd in een gedeelte van hun witte woonboerderijtje aan de Bovenweg in Nijeberkoop. Het biedt ruimte aan mensen met originele en bruikbare kunst, initiatieven en producten. ,,Mensen raken met kunst, daar word ik blij van. En hier kan ik ook weer zelf kunst gaan maken, want dat is er de afgelopen jaren flink bij ingeschoten." Ontstaan Het Kunstwerf-avontuur ontstaat in 2006. Op dat moment zit Sipsma in het bestuur van Plaatselijk Belang Oosterwolde. In het kader van het 100-jarig bestaan van deze vereniging worden diverse kunstzinnige activiteiten gerealiseerd, zoals een theaterproductie op de Compagnonsvaart. In 2007 wordt Plaatselijk Belang opgeheven. Om te voorkomen dat er een leegte zou ontstaan op het gebied van het kunstklimaat in de Stellingwerven, wordt Stichting Kunstwerf opgericht. Vanaf het begin is Sipsma erbij betrokken. ,,Niet als bestuurder hoor, maar meer als een initiator. De rol van bestuurder past niet bij mij." De bestuurstaken worden in eerste instantie opgepakt door Theo van Gilst, Francine Gramsma en Hans Brandsma. Sipsma zou zich, naast haar baan in het onderwijs, ontpoppen als het boegbeeld van Kunstwerf. Met als ideaal om middels kunst mensen te verbinden en te activeren, zijn op haar initiatief tientallen projecten ontplooid. ,,Ik moet soms echt de computer even doorkijken om te zien wat we allemaal hebben gedaan", zegt ze lachend. Betrokken Hutspop XL, theaterworkshops, films, concertlezingen, exposities en kunstcafés, Sipsma is er de afgelopen tien jaar allemaal bij betrokken geweest. Soms in een ondersteunende rol, bijvoorbeeld bij het aanvragen van subsidies, soms als hoofdorganisator. ,,Gemiddeld ben ik er zo’n tien à vijftien uur in de week mee bezig geweest. Maatschappelijk gezien hebben we misschien niet altijd ons doel bereikt, maar zeker wel op individueel niveau." Dankbaar Als voorbeeld noemt ze het landelijke project Lang Leve Kunst dat gericht is op ouderen. ,,In Stellinghaven hebben we een programma gehad voor dementerende ouderen. We hebben deelnemers kunnen laten ervaren dat ze er mogen zijn. Dan voel je je zo dankbaar." Ook is ze trots op de oprichting van de Jeugdtheaterschool. ,,We hebben jongeren op een andere manier naar theater kunnen laten kijken. Maar ook een grens-project wat we met kleuters hebben gedaan, heeft magische momenten opgeleverd." De voorstelling ‘Mariken van Nieumeghen’, een mirakelspel bewerkt en gespeeld door jongeren uit Ooststellingwerf, of ‘het monument van de vrijheid’ in het kader van 4 mei worden door Sipsma ook als pareltjes bestempeld. Moeilijk ,,Maar het was ook wel eens moeilijk hoor", moet ze bekennen. ,,Dan hadden we de internationaal bekende trompettist Eric Vloeimans naar De Zon weten te halen. Moesten we mensen van straat plukken met de vraag of ze alsjeblieft naar binnen wilden komen, omdat er nauwelijks belangstelling was. Ik heb me echt doodgeschaamd. En ook bij het optreden van Rita Zipora zat er maar een handje vol mensen in de zaal. Het is toch altijd een soort spanningsveld geweest. Je wilt graag nieuwe kunstevenementen inbrengen. Mensen letterlijk en figuurlijk laten proeven aan andersoortige kunstbeleving. Maar dat mislukt soms. Als iets onbekend is, dan is het lastig om bezoekers te krijgen." Trots Ondanks de ‘mislukkingen’ en de energie die ze in Kunstwerf heeft gestopt, kijkt Sipsma met ontzettend veel plezier terug op de afgelopen tien jaar. ,,Misschien hebben we wel teveel geïnitieerd en niet goed op de herkenbaarheid van Kunstwerf ingezet. Desondanks ben ik trots op wat we bereikt hebben. Ik blijf dan ook zeker nieuwe dingen ontplooien, alleen zoek ik ook meer de rust. Daar past Kunstwerf niet meer bij, maar in onze galeriewinkel Friesgoed kan ik de komende tijd, naast mijn volledige baan bij Friese Poort als zorg- en verzuimcoördinator, zeker mijn ei kwijt." FotoTekst.nl

Auteur

Redactie