Oer de Brêge | Han Meijers en Ronald Heveling

Opsterland-Ooststellingwerf

Redacteur Anita Boel loopt op de brug in Oosterwolde Han Meijers uit Zoetermeer (63) en Ronald Heveling (61) uit Den Haag tegen het lijf.

De twee toeristen verblijven samen met hun echtgenotes in een vakantiehuisje in het nabijgelegen Wateren. Hoe kennen jullie elkaar? Han: Dat klinkt heel raar, maar dat heeft te maken met zwangerschapsgymnastiek. Onze vrouwen waren tegelijkertijd in verwachting. Ze kenden elkaar niet. Toen hadden zij een aantal oefeningen en werden wij als man gevraagd om mee te gaan. Wij lagen toen naast elkaar en daar is 31 jaar geleden de vriendschap uit ontstaan. We hebben allebei een dochter van dertig en we hebben een zoon van zevenentwintig. Wat mooi dat jullie al die tijd al bevriend zijn. Han: Al jaren ja. En we gaan één of twee keer per jaar op vakantie met de vrouwen erbij. En dat zijn jullie nu dus ook aan het doen? Ronald: Klopt. We zitten in Wateren. We zijn er nu twee dagen en blijven er een week. Wat brengt jullie naar dit plaatsje? Han: We zijn al een paar keer op vakantie geweest naar Drenthe. Ronald: Ik vind zelf Drenthe één van de mooiste provincies van Nederland. Ideaal hier om te fietsen. Maar vandaag zijn jullie dus even in Friesland. Han: Oh? Nou dat wisten wij wel hoor, hahahaha. Dan vinden we Friesland de op een na mooiste provincie. Ik ben in mijn leven trouwens één keer eerder hier geweest in dit dorp, maar ik herken er niets meer van. Wij waren toen met één of twee van onze kinderen op vakantie in Appelscha. Daar zijn we gisteren al geweest, maar daar herken ik ook niets meer van. Maar jullie fietsen dus veel begrijp ik. Han: Klopt. Elke dag. Ronald: En als het slecht weer wordt, dan kiezen we voor wat anders. Naar Duitsland misschien. Han: Maar ze zeggen dat het heel mooi weer gaat worden, dus dat zal er waarschijnlijk niet inzitten. We bekijken het gewoon van dag tot dag. Meestal plannen de dames het in en dan zien wij wel waar we terecht komen. Waar zijn de dames nu dan? Ronald: Even winkelen, maar ik zag het bordje Stationsstraat, dus ik zeg tegen Han, we lopen even naar het station. Niet wetende waar dat is natuurlijk. Nou, dat is er niet. De naam Stationsstraat verwijst naar de voormalige tramlijn. We hebben wel een busstation. Daar is een monument te vinden, bestaande uit een stootblok en een stuk rails. Han: Nou, dan moeten we daar zo nog maar even gaan kijken. Wat vinden jullie verder van Oosterwolde? Ronald: Ik mis een oud centrum. Jammer dat dat weg is. Gaan jullie altijd in Nederland op vakantie? Ronald: Ja, we hebben geen zin om ver te reizen. Han: We vinden het goed zo in Nederland. Het is mooi. En als je mooi weer hebt, is het helemaal ideaal. Ronald: We hebben wel medelijden met al de kinderen hier. Wat bedoel je? Dat ze ook in de winter naar school moeten fietsen, kilometers lang, door weer en wind. Daar word je hard van toch? Han: Hahaha, dat is waar. Maar hoe gaat het bij jullie dan in Den Haag? Ronald: Ach, dat is tien minuten fietsen en dan ben je er. Alles zit in de buurt. Han: Ik fiets zelf ook naar mijn werk. Maar dat is ook maar vier kilometer. Waar werkt u? Han: Bij de politie. Is dat nog leuk tegenwoordig? Han: Nee, hahaha. Ik ben zelf geen agent, maar ondersteun de politie. Maar die grote reorganisatie, het wordt minder. Maar u moet nog wel even. Han: Hooguit drie-en-een-half jaar. En dan hoop ik echt van mijn pensioen te kunnen gaan genieten. Ronald: Ik moet ook nog even. Ik verzorg als boekhouder de financiële administratie. Maar ik heb het ook wel gehad om eerlijk te zijn. Het leuke is er vanaf. Nou, nu dan even lekker van de vakantie geniet zou ik zeggen. Han: Dat gaan we zeker doen, bedankt!  

Auteur

Redactie