Oer de Brêge | Willem van der Lee: 'Ik mis ontiegelijk de zee en de boulevard'

Opsterland-Ooststellingwerf

Op de brug bij de winkelstraat in Oosterwolde raakt redacteur Anita Boel in gesprek met Willem van der Lee (62) uit Oosterwolde. Een Hagenees in hart en nieren.

Waar gaat de weg naar toe? Ik kom van fysiotherapie en ben onderweg naar huis. Waarom heb je de fysiotherapie nodig? COPD. Ik heb longemfyseem. Dat klinkt niet goed. Dat kun je wel stellen ja. Ik ben voor 80% afgekeurd op de longen. Hoelang heb je deze ziekte al? Sinds 1989, dus ik ben er al een poosje mee bekend. Wat voor invloed heeft dit op jouw leven? Het haalt je conditie weg. De cellen in je longen sterven af, waardoor je geen zuurstof vast kan houden. Bij elke ademteug haalt iemand normaal gesproken 5 liter zuurstof binnen. Dat is bij mij 1.4 liter en daar gaat de helft nog ongebruikt van weg en dat is het probleem. Je ken hierdoor niets meer. Alles wat je doet is kortstondig. Het werk wat ik nou af en toe uitvoer is verkeersregelaar. Dat ken ik volhouden, want dat vergt geen fysieke krachten. Wat deed je vroeger voordat je met COPD te kampen kreeg? Och, van alles en nog wat. Ik heb diploma’s als meester grondwerkkraan, meester vakman wegenbouw, ik ben stratenmaker, ik doe tuinarchitectuur, ik heb een hoveniersbedrijf gehad en ik heb in een slachthuis gewerkt. Als ik geld kan verdienen, dan doe ik het. Allemaal dingen waarbij je dus flink moet aanpakken. Inderdaad, allemaal fysiek zwaar en dat gaat dus niet meer. Wat mis je nu dan het meeste wat je niet meer kunt uitvoeren? Dat ik geen veertig uur meer kan werken. Dat vind ik erg. Ik ben gek op werken hoe raar dat misschien ook klinkt. Als je wat wil en ken, dan ga je ervoor, voor de volle honderd procent. Wat is er mooier dan gewoon meters maken? Of het nou gaat om riolering, straatwerk of grasmaaien, dat maakt niet uit. Meters maken, geld verdienen! Jij bent dus graag lekker bezig? Ja, en dat kan dus niet meer. En dat is heel erg. Maar de fysiotherapie helpt wel? Het verbetert de situatie niet, maar het zorgt er wel voor dat ik meer ken met dat beetje wat ik heb. Dat het op peil blijft en niet verslechtert. Momenteel is het gelukkig vrij stabiel en dat is prettig. Ik hoor duidelijk aan jouw accent dat je niet van hier komt, maar uit Den Haag. Haha, dat klopt. Via veel omzwervingen ben ik hier in Oosterwolde terecht gekomen. Voordat ik hier kwam heb ik twintig jaar in Wijchen gewoond. Via internet leerde ik toen een vrouw kennen en die is toen in Wijchen bij mij ingetrokken. Haar ouders komen hier uit Zevenhuizen en haar vader werd zwaar ziek. Hij heeft heel lang op de intensive care gelegen in Groningen. We hadden verder in Wijchen niet echt iets, dus ik zei we gaan naar het noorden toe. Iets makkelijker met bezoeken en zo zijn we hier gekomen. Binnen 14 dagen hadden we hier een flat en nou hebben we een mooie eengezinswoning. Mis je Den Haag? Als ik het zo hoor zit het er nog goed in? Haha, ik doe ook geen moeite om het kwijt te raken. Ik ben trots op mijn geboorteplekkie. Ik kom zelf uit de Schilderswijk. Ik zou er met mijn vriendin echter niet willen wonen. Waarom niet? Het is geen prettige stad om te wonen. Als je je daar lekker wilt settelen, dan moet je gewoon je gang kunnen gaan, nergens rekening mee hoeven houden, dan pas je in Den Haag. Zou je ooit, als je alleen zou zijn, wel weer teruggaan dan? Ja, dan ga ik direct terug. Want ik mis ontiegelijk de zee en de boulevard. Dat mis ik echt. En dan kun je wel zeggen we gaan naar Lauwersoog of Den Oever, maar die hebben niet de branding van Scheveningen. Maar je hebt hier in Oosterwolde wel je draai gevonden? Ja hoor, ik voel me hier lekker. Ik zet me in voor bewonerscommissie Oosterwolde-Noord, dat vind ik echt leuk om te doen. En ik heb nou een hele grote achtertuin en dat vergt ook heel veel tijd. Verder trekken we er graag op uit met de camper. Binnenkort gaan we een rondreis maken door Tsjechië. Tekst en foto: Anita Boel / FotoTekst.nl

Auteur

Redactie