Oer de Brêge | Hendrika Snier: 'Ik vermaak me wel'

Opsterland-Ooststellingwerf

Redacteur Anita Boel kwam op de brug bij de winkelstraat in Oosterwolde in gesprek met Hendrika Snier (78).

Ik ben maar even van de fiets gestapt. Zo gevaarlijk met die grote vrachtwagen die hier de bocht om moet. U heeft groot gelijk. Waar gaat de rit naar toe? Naar de Lidl. Even boodschappen doen. Doet u dat altijd op de fiets? Zoveel mogelijk. Ik heb wel een auto, maar ik ga zoveel mogelijk op de fiets om in beweging te blijven. Waar komt u vandaan? Ik ben een Grunniger, maar woon al twintig jaar hier in Oosterwolde. Daarvoor altijd in Groningen gewoond? Nee, nee, ik ben op mijn zeventiende naar het Westen gegaan. Daar hebben mijn man en ik altijd gewoond. Mijn man was ook een Groninger. We wilden altijd graag weer terug naar het Noorden. Toen zijn we hier in Oosterwolde terechtgekomen, omdat we hier een heel mooi huis hadden gezien. Waar wonen jullie dan in Oosterwolde? Aan de Tilmaad, tegen het bos aan. Ik vind het zo mooi daar. Maar waarom wilden jullie graag terug naar het Noorden? Mijn man had altijd zijn werk in het Westen, maar de lucht is daar niet zo schoon. Mijn kinderen wonen daar nog allemaal wel. Als ik naar mijn dochter in Zwijndrecht ga, dan heb ik gelijk weer last van mijn ogen. En hier gaat het dus wel goed? Ja, ik heb wel traanogen, maar dat is de leeftijd, haha. Over twee weken word ik 79. Hoeveel kinderen heeft u en ziet u ze vaak? Drie kinderen. De ene dochter komt meer dan de ander, maar zij was altijd vrijgezel. Maar ze heeft nu ook een vriendin. En ze hebben samen gezegd; we gaan gewoon naar je moeder toe. De kinderen komen ook altijd eens in het jaar allemaal bij mij klussen. Op mijn verjaardag en dat is op de dag dat de koning ook jarig is! Wat moet er dan aan klussen gebeuren? Ze helpen in de tuin en soms in huis. Mijn man leeft niet meer en ik kan zelf ook niet alles. Bent u al lang alleen? Hij is zo’n vier jaar geleden overleden. Maar ik red me goed alleen hoor, al krijg ik wel hulp bij de huishouding. U vertelde net dat uw dochter een vriendin heeft, geen vriend dus. Vindt u dat moeilijk? Nee hoor, we wisten het al jaren, allemaal, haha. En toen kwam ze: ‘pappa en mamma, ik moet jullie wat vertellen.’ Nou, vertel op meid. ‘Ik val niet op mannen, maar op vrouwen.’ Nou, kind, dat wisten wij al lang, hahaha. En haar broer en zus wisten het ook. We hebben er dan ook helemaal geen moeite mee. Ons maakt het echt niets uit.’ Een leuke meid? Zeker, wij accepteren haar en zij ons ook. U lijkt mij een gelukkig mens? Zeker, ik vermaak me altijd en verveel me nooit. Ik brei en ik naai. Ik heb ook andere hobby’s gehad, maar dat is wat moeilijker geworden. We hebben hier geen hobbyzaak en dan kun je geen spullen krijgen. Dan moet je weer naar Assen of Drachten en daar heb ik geen zin meer in. Wat kunt u daardoor dan niet meer doen? Nou, ik heb altijd met Pretex gewerkt. Ik weet niet of je weet wat dat is? Geen idee. Je hebt een model en daar ga je dan met spul overheen en dat verhard het. Dan kun je het daarna gaan verven. Vroeger kon je dat hier nog krijgen, maar nu niet meer. Jammer, maar het is niet anders. En ik vermaak me zo ook wel. Tekst en foto: Anita Boel / FotoTekst.nl

Auteur

Redactie