Oer de Brêge | 'Een geleidehond socialiseren: ik kan het iedereen aanraden'

Opsterland-Ooststellingwerf

Op de brug bij het centrum in Oosterwolde loopt redacteur Anita Boel dorpsbewoonster Karin Heimans (54) tegen het lijf. Ze is aan de wandel met Azou, een blindengeleidehond in opleiding.

U valt direct op, want u loopt hier met een geleidehond in opleiding. Klopt ja. Dit is onze derde pup. Wat leuk, kunt u hier iets meer over vertellen? Je krijgt zo’n pupje als ze acht weken zijn. En dan moet je ze gaan socialiseren. Dus ik neem ze overal mee naar toe. Alle winkels in het dorp in, en de brug natuurlijk over. Deze hond kan het heel netjes, maar de andere twee vonden het een beetje eng om dicht langs het hekje te lopen. Hoe lang is zo’n hond bij jou. Azou gaat vanaf woensdag naar school. Dan begint de opleiding. Afhankelijk van wat ze kunnen, wordt bekeken hoe ze daarna worden ingezet. De honden zijn voor de opleiding eerst zo’n veertien á vijftien maanden bij mij geweest. Dit is dus de derde hond. Ja, de eerste is buddyhond geworden en de tweede is echt blindengeleidehond geworden. En afwachten dus wat Azou gaat doen. Hoe komt u erbij om dit te gaan doen? Mijn dochter had ooit een project op school en dat ging over de KNGF. Toen zij ze ‘nou dat wil ik eigenlijk zelf ook wel’. En toen hadden we ineens een pupje, hahaha. Dat is inmiddels een jaar of zes geleden. Hoe werkt dat met de toewijziging dan? Je geeft aan bij de KNGF dat je interesse hebt. Dan komen ze thuis voor een intake-gesprek en gaan ze kijken of je er geschikt voor bent. Dan krijg je op een gegeven moment bericht dat je geschikt bent en op de wachtlijst staat. Wat maakt jullie geschikt, wat zijn de eisen? Ze kijken of je consequent bent, of het een rustig en stabiel gezin is, wat de omgeving is, dat soort dingen. Jullie hebben zelf ook altijd een eigen hond gehad? Nee nooit. Enkel een paar konijnen, haha. Dit is dus een compleet nieuwe ervaring? Je wordt er heel goed in begeleid. De KNGF komt in het begin regelmatig bij je thuis en dan krijg je nieuwe opdrachten en oefeningen die je moet doen. Kun je wat voorbeelden noemen? Zo moeten plassen en poepen in de goot. Dus je moet de voordeur uit en aan de stoeprand gaan staan en daar moeten ze het doen. Dat mag niet ergens anders, dat moet je gaan oefenen. Ze moeten ook netjes links blijven lopen. Als ze gaan eten, moeten ze eerst netjes gaan zitten en dan mag ze niet eerder gaan eten voordat je vrij zegt. Tijdens de maaltijden, als je zelf eet, moeten ze in de mand. Met een blindengeleidehond in opleiding moet je ook gebruik maken van het openbaar vervoer.Eens inde ongeveer zes weken ga je oefenen met een consulente tijdens een stadsbezoek. In de tussen liggende tijd is het de bedoeling dat je het zelf ook doet.Andere honden, vogels, poezen en mensen moeten zij leren negeren. Maar natuurlijk is er ook tijd om te hollen, ravotten en spelen. Is het lastig om de honden dingen te leren? De ene pikt het sneller op dan de ander. Het lijkt mij vooral lastig om na een tijdje weer afscheid te moeten nemen. Je gaat je toch aan zo’n dier hechten. Daar heb ik inderdaad wel wat moeite mee. Maar je weet waarvoor je het doet. Als je dan later bericht krijgt, net zoals bij de vorige, die is bij een blinde mevrouw gekomen. Dan krijg je foto’s en dan denk je: ja die vrouw is gelukkig en die kan weer zelfstandig door het leven. Daar doe je het voor. Hoe erg zijn mensen als u nodig? Daar is zeker vraag naar. Ze zoeken altijd puppypleeggezinnen. Er worden jaarlijks meen ik zo’n 300 puppy’s geboren die toch een jaar onderdak moeten hebben. U bent dus altijd thuis om voor de hond te zorgen? Ik werk 24 uur in de week, maar als ik er niet ben, dan is mijn man thuis. Er is dus altijd iemand. Ooit  door dit overwogen om ook een eigen hond te nemen? Nee, want nu gaat ze weg en dan heb je gewoon weer een half jaartje ‘niks’. Dit is gewoon heel leuk om te doen en het is te overzien. Ziet u naderhand de honden nog wel eens terug. Nee, dat gebeurt niet. Je kan via de KNGF wel vragen hoe het met ze is. Als iemand nu ook denkt, dit wil ik wel, waar moet je dan zijn? Gewoon met de KNGF bellen of mailen. Ik kan het iedereen aanraden. Het is echt gewoon heel leuk. Tekst en foto: Anita Boel / FotoTekst.nl

Auteur

Redactie