Oer de Brêge | Willem Dijkstra: ‘Als je gaat stilzitten dan gaat het fout’

Opsterland-Ooststellingwerf

Redacteur Anita Boel kwam op de brug bij het centrum in Oosterwolde Willem Dijkstra (72) tegen. Het gesprek gaat alle kanten op: van een vakantie in Servië en het houden van postduiven tot het eigen ondernemerschap.

U loopt regelmatig rond in het centrum. Waar gaat u vandaag heen? Ik ben onderweg naar de Stationsstraat, even een loopje doen. Even bij de winkels langs. Alleen vind ik het zo’n dooie boel in Oosterwolde. Is dat zo? Ja, ik mis de gezelligheid en de terrassen. Vorig jaar ben ik zestien dagen naar Servië geweest. De hele winkelstraat stond daar vol met terrassen. Wat heeft u in Servië te zoeken? Ik heb daar hele goede vrienden wonen. Hoe bent u daar dan mee in contact gekomen? Via de Balkan in Oosterwolde. Ik woonde er vroeger tegenover en zo heb ik ze leren kennen. Ze wonen in Servië en verhuren het pand in Oosterwolde, maar waren vorig jaar weer even hier. Hij vroeg me toen of ik niet met ze mee kon gaan. Ik moest mijn vrouw toen wel even vertellen dat ik over twee dagen wegging, dus die schrok wel een beetje. Maar ze vond het niet erg. Uw vrouw had geen zin om mee te gaan? Zij is wat slecht ter been, dus dat gaat niet. Hoe heeft u de vakantie in Servië ervaren? Je moet de mensen wel kennen daar, want anders heeft het weinig zin. De taal is echt moeilijk en ze spreken geen Engels. Hoe vond u het land, de cultuur en de omgeving? Heel mooi. Je kunt er heel goedkoop leven. Een kopje koffie betaal je daar omgerekend negentien eurocent voor. Ik zat in het zuiden van Servië richting Kosovo. Grote wijngebieden en het wordt al helemaal westers daar. Zou u nog eens terug gaan? Ik was er al voor de vierde keer. Ik mag er heel graag heen gaan dus. Woont u nog steeds tegenover het restaurant? Ik heb er 37 jaar gewoond, maar woon nu in een appartement tegenover de Poiesz op ’t Oost. Hier heeft mijn vrouw het wat gemakkelijker in huis. Daarom zijn we verhuisd. Ik vind het geen probleem hoor, want op den duur kom je toch in zo’n ding terecht. Maar de nieuwe woonplek bevalt u dus ook wel een beetje? Ja prima hoor, maar ik mag wel graag op pad gaan. Je bent en blijft een rasechte ondernemer, haha. U bent dus ondernemer geweest? Ik ben op 13 maart 1969 die dierenspeciaalzaak aan de Brinkstraat begonnen. Gisteren was dat dus precies 48 jaar geleden. Het was heel leuk zo’n winkel. Maar vroeger gingen we nog wel heel anders met de klanten om. Je maakte altijd een praatje met de mensen. Het is tegenwoordig afrekenen en klaar. Maar door nog even een praatje te maken verkocht je er altijd nog wel even wat bij en hield je de klanten vast. Als ik eens op een vogeltentoonstelling was en ik zag iemand die niet bij mij in de winkel kwam, dan maakte ik daar ook een praatje mee. Vervolgens de vogels thuis bekijken een een bakkie koffie doen en dan kwamen ze daarna wel in de winkel. Hoe lang heeft u de winkel gehad? Zevenentwintig jaar. Ik kon het toen goed verhuren voor tien jaar. En ook al bent u dus al jaren gestopt, u gaat nog steeds bij collega’s langs om een praatje te maken? Ja, ik vind het gewoon gezellig en je blijft op de hoogte. Daarom doe ik ook de markten. Vind ik gewoon leuk. Markten? Ik bemoei me met de jaarmarkten enzo. Leuk werk en zo heb ik nog wel meer hobby’s. Vertel. Ik doe nazorg voor de Vogelwacht. Vanaf april ga ik één keer per week het land in en dan noteer ik al die nesten en het aantal vogels in het gebied. Hoe is het hier gesteld met de weidevogels? Slecht. Het gaat achteruit. De kieviten, grutto’s en tureluurs, het wordt allemaal minder. Vroeger had je die landerijen met allemaal paardenbloemen en mest op het land. En het was ook veel natter. Later met die ruilverkaveling is er heel veel veranderd. De wulp gaat bijvoorbeeld ook achteruit. Die zie je echt weinig meer. Nog meer hobby’s? Mijn grote hobby zijn toch wel mijn postduiven. Dit jaar is het precies vijftig jaar terug dat ik bij de postduivenvereniging gekomen ben. Ik was al een beetje bezig om voer te verkopen. Ik denk, ik moet ook lid worden van die postduivenvereniging, want dan krijg ik die mensen straks ook als klant, hahaha. Zo ben ik ook lid geworden van de kleindierenvereniging en de vogelclub. Bij die mensen moest ik zijn. Maar de duiven zijn toch wel een serieuze hobby geworden dus? Ik had vroeger ook nog parkieten en zo, maar als je iets goed wil doen, dan kun je beter op één ding inzetten. Ik heb toen gekozen voor de postduiven. Vorig jaar was ik nog derde van de club. Voor een aantal jaren terug was ik nog een keer tweede van de NPO-vlucht. En voor twee jaar terug had ik nog de beste duif van de postduivenvereniging. Die duif heeft al 28 prijzen gewonnen. Ondanks uw leeftijd gaat u dus lekker met alles door? Als je gaat stilzitten dan gaat het fout hè.

Auteur

Redactie