Oer de Brêge | Wietske Rozenga

Opsterland-Ooststellingwerf

Redacteur Fokke Wester sprak deze week voor de rubriek Oer de Brêge met Wietske Rozenga (54) uit Gorredijk. Ze komt oorspronkelijk uit Wânswerd, maar woont al weer een jaar of vijftien in Gorredijk.

Ik ken Wânswerd wel, tussen Dokkum en Leeuwarden, dat is ook wel een mooie streek. Nee, dat is niet mijn omgeving, veel te kaal. Maar je bent er opgegroeid. Vaak vinden mensen hun geboortestreek het mooist. Ik vind de Wouden veel mooier, bos, ik hou van bos. Smûk skaadzjend beamtegrien. Ja smûk. Dat wijdse, daar hou ik niet zo van. Het waait er altijd hard, je hebt er altijd last van de wind. Ik heb dit liever. Dat ken ik, als je daar lekker fietst, moet je altijd ook nog weer terug. En dan tegen de wind in. Vroeger hadden wij altijd tegenwind, haha. Ik heb er tot mijn twaalfde gewoond en toen zijn we verhuisd naar Birdaard. Daar heb ik tot mijn negentiende gewoond en toen ben ik op me zelf gaan wonen in Leeuwarden. Daar heb ik twintig jaar gewoond. Ondertussen had ik een dochter gekregen en toen was het voor mij de vraag 'Wat doe ik: laat ik haar opgroeien in de stad, of in een dorp'. En omdat haar vader hier woonde... Julie zijn gescheiden? Nee, nee, nee, helemaal niet. Ik heb gewoon alleen een kind. Ah, een echte Bom. Een Bewust Ongehuwde Moeder, dat ken ik alleen van de strip Jan Jans en de Kinderen. Hahaha, ja. Eigenlijk is het geen Bom, maar een Bam, een Bewust Alleenstaande Moeder. Maar haar vader woonde hier en ik kwam er wel vaak. Wil je dat wel in de krant hebben? Jawel hoor, ik vind het wel leuk. Het is nu ook wel heel erg in, maar mijn dochter is bijna negentien. Toen kwam het net op. Toen was het ook echt nog Bom. Hoe belangrijk is dan zo'n strip van Jan Jans, want daardoor leren heel veel mensen het begrip kennen. Weet ik niet. Het bestond natuurlijk al veel langer. Ik heb het ook altijd gezegd: als het niet in een relatie lukt, ik wil het niet voorbij laten gaan, een kind, omdat ik geen man kan vinden. Maar je had wel een relatie met de vader? Ja, zo'n beetje, ik kende hem. Het was geen anonieme donor. Nee, geen wildvreemde. Maar toen heb ik de keuze gemaakt, voor een kind is het toch wel leuk om wat meer ruimte om haar heen te hebben, dus ben ik naar Gorredijk verhuisd. En nu is zij negentien... ...en gaat zij weer terug naar Leeuwarden? Nee, haha, ze studeert nu in Groningen. En ik wil hier wel weer weg. Ja? Je hebt hier echt voor je dochter gewoond? Ja. Ook wel voor me zelf, voor de omgeving en zo, maar nu ik wat ouder wordt, wil ik weer naar een stad toe. Waarschijnlijk, want het staat nog niet vast, ga ik naar Noord-Holland. Mijn zus en mijn nichtjes, met wie ik een heel goede band heb, die wonen daar, in Hoorn, en daar heb ik me laten inschrijven. Heb je werk? Nee, ik zit momenteel thuis, nu bijna drie jaar, daarvoor heb ik gewerkt in de kinderopvang. Maar Gorredijk was dus een fase in je leven. Je hebt er bewust voor gekozen en nu kies je bewust voor een volgende fase. Ja, ik vind het net wat te klein. Ik heb nu nog een auto, maar als dat straks niet meer kan, wil ik in een stad wonen. En dichter bij de familie. En wat mijn dochter doet, die kan zo overal heen. Heb je het er wel eens over gehad met je dochter, wat zij er van vindt dat ze hier in Gorredijk is opgegroeid? Haha, ja, al die zes jaar dat ze naar school in Heerenveen moest fietsen, heeft ze het mij verweten. Hoe kon je dat nou doen, had nu rekening gehouden met mij! Had ze in Leeuwarden gewoond, dan had ze niet zover hoeven fietsen. Verder heeft ze er niet zo veel last van gehad. Maar ze heeft er ook wel de voordelen van ervaren? Ja, dat denk ik wel. Maar zij houdt op dit moment ook meer van de stad. En ze wil eigenlijk nog groter, buitenland, Parijs, of weet ik veel.  Maar ik vond het wel heel leuk dat ze als kind kon genieten van de rust en de ruimte.

Auteur

Redactie