Tentoonstelling Jan Nauta te zien bij Galerie Steven Sterk

Opsterland-Ooststellingwerf

 Op zaterdag 20 augustus en zondag 21 augustus er nieuw werk van Jan Nauta te koop en te zien bij Galerie Steven Sterk in Tjalleberd.

,,Jan Nauta is de meast ûnderskatte keunstner fan Fryslân", aldus Steven Sterk. Nauta krijgt met moeite aandacht voor zijn werk. Hij is uiterst kritisch op zijn eigen werk en regelmatig worden werken overgeschilderd of belanden in de houtkachel van zijn werkplaats. Het werk van Jan Nauta is niet zo maar te plaatsen in een stroming. Nauta is een autodidactische kunstenaar die niet gevormd is door een academie maar door het zien, kijken, beleven en worstelen met het materiaal en het kunstenaarschap. In de geïsoleerde ontwikkeling van een kunstenaar is er minder invloed te bespeuren van leraren en hun stromingen of door medestudenten die elkaar kunnen versterken maar ook elkaar kunnen beïnvloeden met een – vaak achteraf beredeneerde-  modieuze besmetting van de expressie. Hiermee past Jan Nauta in een autodidactische traditie die Friesland kenmerkt met kunstenaars als Sjoerd de Vries, Jentsje van der Sloot, Boele Bregman en Gerrit Benner. Timmerman in Gorredijk Jan Nauta werd in 1951 geboren in Gorredijk, de plaats waar hij nog steeds woont. Zijn vader was timmerman en de fascinatie voor zijn vaders werk, bedrijfs- en hobbymatig hebben zeker invloed gehad. Hij herinnert zich het figuurzagen van zijn vader, het maken van hout tot een object.  In een Panorama uit zijn vroege jeugd ziet hij een afbeelding van de constructivist El Lissitsky, werk dat hem fascineerde en verder tot tekenen van kunst aanzette. Hij ontwikkelde een bijna autistische drang tot het maken van kunst. Als je een week niet in het atelier geweest bent, staan er –afhankelijk van der periode – er weer een paar meubels of sculpturen of een serie nieuwe schilderijen. Nauta is als ZZP’er werkzaam geweest in de bouw. In 2007 heeft hij zich ‘vrijgekocht’ en is hij alleen nog bezig met het maken van kunst. Naast het schilderen maakt Nauta ook meubels, kasten vooral. Deze kasten zijn unica, objecten en verraden zijn afkomst als timmerman, net als zijn vader. Het schilderen en meubelmaken wisselen elkaar af en stimuleren elkaar. Nooit tevreden Nauta gebruikt bij het schilderen vooral paneel als drager. Paneel is stevig en kan veel hebben. Dat is nodig want hij experimenteert graag met materiaal. Olieverf, acryl, teer, fietslak, kit, loodmenie, in diverse combinaties. Hij gebruikt wat hij voor handen heeft. Hij vindt spullen in het bos, op de rommelmarkt, op straat en gebruikt dat als uitgangspunt. Restjes hout, kwasten, hengels, dobbers. Hij schetst niet, hij schildert meteen. Eerst maakt hij zijn meubels en pas daarna de tekening daarvan. Jan Nauta is nooit tevreden over zijn werk en is voortdurend op zoek naar de grenzen van zijn intellectueel kunstenaarsbestaan. It moat altyd oars. Het is voor hem onmogelijk iets te maken wat lijkt op een vorige kast, laat staan dat het exact hetzelfde is.. Zijn werken zijn immer krachtig, uitdagend, geconcentreerd, verrassend. 'De mensen doen er maar mee wat ze willen'  De inspiratiebron van Nauta is het zien en het verwerken van ‘mindscapes’ in schilderijen. Nauta is wars van verhalen over kunst en vertelt er niet graag over. ,,Het kunstwerk is autonoom, de mensen doen er maar mee wat ze willen." De kunstliefhebber moet kijken en voelen, niet denken. Het ontbreken van pretentie, het overgeven van de illusie en het daardoor ruimte geven aan de kijker, is een grote kracht van deze kunstenaar. Het maken van meubels geeft hem meer ruimte, minder beperking dan zijn schilderijen. Het driedimensionale karakter van een sculptuur, van een meubel biedt meer mogelijkheden. In die meubelen wordt de constructivistische invloed, het verhaaltje uit de Panorama, zichtbaar. Waar de sculpturen streng zijn, grotesk en uitdagend, zijn de meubelen speelser. Sommige sculpturen staan in mijn beleving voor de zwaarmoedige kant van Jan Nauta.  Ze hebben dezelfde spanning van Afrikaanse krachtfiguren zoals die gemaakt werden in Zaïre en Congo.  Zware figuren met toverkracht. Praktisch In zijn kasten herken ik het vrolijke jongetje dat die in de hoek van zijn vaders werkplaats aan het spelen is. Hoewel de kasten vooral sculpturen zijn, vergeet hij de praktische kant van de kast niet. ,,Mei in kast kinst teminsten wat dwaan, in skilderij kinst allinnich mar ophingje." Op een wonderlijke manier zijn kunst en praktisch met elkaar verbonden. Die speelsheid uit zich in verborgen laatjes, een dichte deur met daarachter verrassende schilderijtjes of een foto. Er zit altijd een verhaal achter het verhaal. Achter deze kunstenaar zitten veel verhalen en er zullen nog vele verhalen volgen.

Auteur

Redactie