Dinie van der Leij verlaat De Kompe

GORREDIJK

Dinie van der Leij neemt op 2 augustus na 23 jaar afscheid van collega’s en patiënten van De Kompe in Gorredijk.

Dat haar collega’s vinden dat daar best een artikeltje in De Woudklank aan geweid mag worden, komt voor Dinie als een complete verrassing. Maar éénmaal aan de koffietafel begint zij spontaan te vertellen over de prachtige tijd die ze bij de huisartsen in Gorredijk heeft gehad. Veel patiënten kent ze al sinds 1993, toen zij begon als assistente van dokter Schelling aan het Nijlân. Bij deze patiënten is een blik soms voldoende.

In 1964 begon zij haar loopbaan bij dokter Bakker in Appelscha, aanvankelijk als kindermeisje, later als doktersassistente. Daarvoor moest ze wel de opleiding volgen, en natuurlijk haar EHBO diploma halen. Toen het eerste kind zich aandiende stopte zij met werken; “dat ging zo in die tijd. Ik had nog wel een paar dagen in de week willen werken, maar dat werd niet eens over nagedacht.”

“Toen de kinderen groot waren begon ik mij weer te oriënteren op de arbeidsmarkt. Ik volgde een computercursus en had diverse werkervaringplekken, totdat ik in 1993 werd aangenomen als doktersassistente bij de heer en mevrouw Schelling.” Daar was zij de ‘doorgeefkast’ die zij voor ogen had bij het schrijven van haar sollicitatiebrief.

“Dat was een mooie tijd, ik had, meer dan nu, direct contact met alle patiënten, ik kende ze allemaal. Het was een klein team en dus werd er veel op snelle en informele wijze overlegd, onder het koffiedrinken.”

Zij heeft de hele voorbereiding van het ontstaan van de gezamenlijke huisartsenpraktijk De Kompe meegemaakt. “Dat was een boeiend, maar intensief proces.” De laatste zeven jaar is Dinie assistente bij dokter Nauta.

De inhoud van de functie is behoorlijk veranderd. De doktersassistente is veel meer dan alleen degene die de spreekuren plant. Wondbehandeling, oren uitspuiten, bloeddruk meten, het is maar een greep uit de handelingen die tegenwoordig door assistenten worden verricht. Sommige assistenten hebben zich zelfs gespecialiseerd, bijvoorbeeld in diabetes, bloeddrukmeting, enzovoort. “De zorg is de laatste jaren erg verbeterd en de assistenten dragen een grote verantwoordelijkheid.”

Dinie ziet nogal op tegen het afscheid. “Wij hebben hier heel veel met elkaar opgebouwd en ontwikkeld. Dat kan alleen als er binnen het team een grote saamhorigheid is. Het contact met mijn collega’s en met de patiënten zal ik missen, maar je moet toch een keer stoppen. En niemand is onmisbaar, hoewel het wel vreemd aanvoelt dat straks alles zal doorgaan, ook zonder mij. Volgend jaar hoopt mijn man ook met pensioen te gaan, dan hebben we meer tijd voor de kinderen en kleinkinderen en kunnen we er met de boot of ons campertje op uit. Wat we verder doen, gaan we rustig bekijken.”

Op de vraag wat Dinie als hoogtepunt van de afgelopen 23 jaar heeft ervaren, citeert zij haar man: ‘Jij hebt van je hobby je werk mogen maken.’ Dinie: “En dat is ook zo, ik heb het nooit als ‘moeten’ ervaren, maar als ‘mogen’. Ik dank de mensen hartelijk voor het vertrouwen dat ik van hen mocht ontvangen.”

Tekst: Keimpe Vlietstra


Auteur

Redacteur