Recensie | Eeuwig Vlees in de Skâns

Opsterland-Ooststellingwerf

Matroesjka speelde vrijdag vol verve hun achtste try-out van de voorstelling ʻEeuwig vleesʼ voor een prettig gevulde zaal in de Skâns. Een recensie van Liesbeth Stoffer.

De sympathieke dames Lisa Loeb en Janneke Rinzema zijn niet alleen op zoek naar de lach in hun voorstelling. Vleesindustrie, vluchtelingen, discriminatie, pedofilie, er werd van alles bezongen en besproken vanuit minder voor de hand liggende invalshoeken. Matroeskja wil niet belerend overkomen maar stipt feilloos het algemeen menselijk onvermogen aan. De schrijnende sketch met de poging van een oppas om uit te leggen aan haar bezorgde oppaskindje waarom er een jongetje van vijf dood gevonden was op een strand sprong eruit. In discussies met vrienden valt op dat iedereen wel een mening heeft over allerlei zaken maar dat er eigenlijk maar weinig antwoorden zijn. Soms weet je het gewoon niet en daar mag je ook voor uitkomen, gaf Janneke na de voorstelling te kennen. Maatschappelijk geëngageerd als zij zijn werd dit gegeven gebruikt in hun show. Maar ook ruimte voor hilarische, lichtvoetige en originele vondsten. Want wie bedenkt mededogen te vragen voor een opblaaspop? Ingeruild voor een modern exemplaar bezong ʻCindyʼ een lied over het verlaten en liet haar plastic emoties gaan. Ze had zulke mooie tijden beleefd met Theo. Nu alleen en leeggelopen in een kast met een bezoek naar de Kliko in het vooruitzicht. Drama ten top. Toch wist Cindy, gerecycled en al, Theo terug te vinden. Ze zou voor eeuwig blijven bestaan. Hun lied en weer opbloeiende liefde eindigde in een prachtig gospelachtig geheel. Mooi hoor. Helaas was de geluidskwaliteit door de show heen niet optimaal. Sommige snelle en luide scènes waren niet goed verstaanbaar. Verschillende grappen zijn daardoor langs me heen gegaan. Dat was jammer. De voorstelling ʻEeuwig vleesʼ sloot rond af met een sketch over een stel bevriende koeien op weg naar het slachthuis. De ene koe zeer angstig, de ander relativerend. Waarom was de bange koe zo bang? Ze waren altijd zij aan zij geweest, zelfs nu. Altijd een dak boven het hoofd gehad, liters melk gegeven. De minder bange koe keek terug op een mooi koeienleven en verheugde zich op de eeuwige grasvelden met eindelijk een zonnetje op haar kop. Ze probeerde haar vriendin wat op te beuren. Lief hè? Ik voel ineens een urgente behoefte vegetariër te worden. U ook Liesbeth Stoffer

Auteur

Redactie